Το ποίημα της Κυριακής: Καθημερινή Άσκηση Επιβίωσης

Το πρωί έρχεται χωρίς υπόσχεση.

Ο καφές πικρός — όχι από συνήθεια,

αλλά από λογαριασμούς απλήρωτους

στον πάγκο της κουζίνας.

Τα παπούτσια φοριούνται μηχανικά.

Η ίδια διαδρομή.

Τα ίδια πρόσωπα στο λεωφορείο,

με βλέμματα που δεν ρωτούν πια.

Η δουλειά μετριέται σε ώρες,

όχι σε νόημα.

Ο χρόνος σπάει σε μικρά κομμάτια

μέχρι το διάλειμμα των δέκα λεπτών.

Στο κινητό, ειδήσεις επαναλαμβανόμενες.

Λέξεις βαριές: κρίση, αύξηση, φόβος.

Τις προσπερνάς με τον αντίχειρα,

όπως προσπερνάς και τον εαυτό σου.

Το απόγευμα κουβαλά κόπωση.

Το σώμα ζητά σιωπή,

το μυαλό λογαριασμό.

Η μέρα κλείνει χωρίς απολογισμό.

Κι όμως, αύριο

θα σηκωθείς ξανά.

Όχι από ελπίδα —

από συνήθεια που λέγεται αντοχή.

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος 

 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις