Το ποίημα της Κυριακής: Αύγουστος
Στα άσπρα ξωκλήσια ανάβει το καντήλι, μοσχοβολούν βασιλικός κι αγιασμός· γυναίκες ψάλλουν με φωνή γλυκιά, σαν να τις οδηγεί ο ίδιος ο ουρανός. ...
Στα άσπρα ξωκλήσια ανάβει το καντήλι, μοσχοβολούν βασιλικός κι αγιασμός· γυναίκες ψάλλουν με φωνή γλυκιά, σαν να τις οδηγεί ο ίδιος ο ουρανός. ...
Στης πίστης το γλυκό φως ανθίζει η ελπίδα, κι η καρδιά βρίσκει γαλήνη σε κάθε προσευχή. Αγία Παρασκευή, με βλέμμα γεμάτο αγάπη, φωτίζεις τον δρόμο ...
Στων ελληνικών νησιών την αγκαλιά γεννιέται το φως, κι ο ήλιος γράφει πάνω στο κύμα ιστορίες δίχως τέλος. Το λευκό των σπιτιών φιλά το γαλάζιο του ο...
Ο Ιούλης ήρθε ξυπόλυτος με στάχυ στο χρυσό του χέρι, κι άναψε ο ήλιος στις κορφές του τόπου το θερισμένο αστέρι. Με δρεπανιές και με τραγούδια ...
Μαύρο σκοτάδι σκέπασε τη γη, κι έγινε ο ήλιος άφωνη κραυγή. Ο Εγκέλαδος με μανία φοβερή, σκόρπισε δάκρυ, θάνατο, σιωπή. Ράγισαν σπίτια, ράγισαν ...
Σήμερα το πρωί ένα κουτάλι εξελέγη δήμαρχος της κουζίνας. Τα ποτήρια χειροκρότησαν με τα διάφανα χέρια τους κι ένας βραστήρας άρχισε να σφυρίζει τον ε...
Καλοκαίρι, χρυσό πανί στ' αγέρι, με ήλιο που φιλά το κάθε μεσημέρι. Στων κυμάτων το τραγούδι ταξιδεύει η ψυχή, και σκορπά στα γαλανά του κόσμου μια...
Στην πολυκατοικία της οδού Αχαρνών ο τρίτος όροφος μυρίζει λάδι και χλωρίνη. Η κυρία Ελένη τινάζει το τραπεζομάντιλο στις επτά και τέταρτο ακριβώς·...
Το καλοκαίρι ήρθε αθόρυβα με άρωμα γιασεμιού στα χέρια, κι εσύ στεκόσουν στο μπαλκόνι σαν υπόσχεση παλιά του ανέμου. Η θάλασσα φορούσε φως, τα ...
Το καλοκαίρι έρχεται ξυπόλυτο με αλάτι στα μαλλιά και ήλιο στα βλέφαρα. Κρεμά στα μπαλκόνια λευκά σεντόνια και γέλια, γεμίζει τα σοκάκια με κα...
Στων γηπέδων τη φλόγα, στου αγώνα τη βουή, γεννιέται η αρετή με δύναμη αρκετή Δεν είναι μόνο νίκη, μετάλλια και τιμή, μα η καρδιά που στέκεται με π...
Στων δρόμων τα φώτα γεννιούνται οι χάρτες, κι ο κόσμος ανοίγει σαν μυστική πληγή. Ταξίδια — μικρές ανταρσίες της καρδιάς, σε λιμάνια που μυρίζουν α...