Το ποίημα της Κυριακής: Τα ταξίδια

Στων δρόμων τα φώτα γεννιούνται οι χάρτες,

κι ο κόσμος ανοίγει σαν μυστική πληγή.

Ταξίδια — μικρές ανταρσίες της καρδιάς,

σε λιμάνια που μυρίζουν αλάτι και φυγή.

Άλλοτε με τρένα που τρίζουν τη νύχτα,

άλλοτε με πλοία σε θάλασσες βαθιές,

κουβαλάμε μέσα μας παλιές πολιτείες

και πρόσωπα χαμένα σε ξεχασμένες αυλές.

Στα ξένα σοκάκια μαθαίνεις τον χρόνο,

πως κάθε άνθρωπος κρύβει έναν ουρανό·

κι όταν γυρίζεις, δεν είσαι ο ίδιος —

κάτι έχει μείνει μακριά, κάτι ήρθε εδώ.

Γιατί τα ταξίδια δεν είναι οι τόποι,

μα οι σκιές που αλλάζουν μέσα στην ψυχή·

ένα παράθυρο ανοιχτό στον άνεμο,

κι ένας δρόμος που δεν τελειώνει ποτέ στη γη

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις