Οι δύο δημοσκοπήσεις που παρουσιάστηκαν χθες βράδυ, από την Pulse και τη Metron Analysis, δίνουν στο Μέγαρο Μαξίμου ένα σαφές πολιτικό δεδομένο: η Νέα Δημοκρατία παραμένει στο 30% στην εκτίμηση ψήφου και διατηρεί σημαντική απόσταση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η διαφορά από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα φτάνει τις 13,5 μονάδες στην Pulse και τις 15 στη Metron Analysis. Πρόκειται για δύο διαφορετικές μετρήσεις που καταγράφουν σχεδόν ταυτόσημη εικόνα στην κορυφή του πολιτικού συστήματος.
Το ενδιαφέρον για τον Κυριάκο Μητσοτάκη βρίσκεται στη σταθερότητα αυτής της διαφοράς. Παρά τη μικρή φθορά που καταγράφεται στην αξιολόγηση της κυβερνητικής πολιτικής, η ΝΔ εξακολουθεί να συγκεντρώνει υψηλότερα ποσοστά από τους βασικούς ανταγωνιστές της. Η εικόνα αυτή προσφέρει στην κυβέρνηση ένα επιχείρημα υπέρ της πολιτικής συνέχειας, χωρίς όμως να λύνει το ζήτημα της αυτοδυναμίας. Άλλωστε, το 30% στην εκτίμηση ψήφου δεν αρκεί από μόνο του για να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Και υπάρχει μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Η Metron Analysis καταγράφει τη ΝΔ στο 24,9% στην πρόθεση ψήφου, έναντι 30% στην εκτίμηση. Η διαφορά των δύο δεικτών υπενθυμίζει ότι οι δημοσκοπικές αναγωγές δεν αποτελούν πραγματικό εκλογικό αποτέλεσμα. Το Μαξίμου μπορεί να αξιοποιεί πολιτικά το προβάδισμα, αλλά η διαδρομή μέχρι τις κάλπες περνά κυρίως από την οικονομία και την καθημερινότητα.
@ Στη Χαριλάου Τρικούπη, οι χθεσινές μετρήσεις προσφέρουν ορισμένα στοιχεία που αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής. Το ΠΑΣΟΚ καταγράφεται στο 13% στην εκτίμηση ψήφου και των δύο εταιρειών, ενώ η Metron Analysis εμφανίζει βελτίωση της αξιολόγησής του ως αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Το ποσοστό θετικών αξιολογήσεων για το αντιπολιτευτικό έργο του ΠΑΣΟΚ αυξήθηκε από 12% τον Σεπτέμβριο σε 16% τον Οκτώβριο. Αντίστοιχα, η θετική αξιολόγηση του Νίκου Ανδρουλάκη για τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων του έφτασε το 18%, από 16% τον προηγούμενο μήνα. Η αρνητική αξιολόγηση παραμένει υψηλή, αλλά η μηνιαία μεταβολή είναι καταγεγραμμένη.
Η συγκυρία έχει σημασία. Η προσχώρηση της Μυρτώς Κοροβέση και η ενίσχυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στους 36 βουλευτές συμπίπτουν με τη δημοσκοπική αυτή βελτίωση. Δεν αποδεικνύεται αιτιώδης σχέση ανάμεσα στα δύο γεγονότα, αλλά η χρονική σύμπτωση δίνει στον Ανδρουλάκη ένα πρόσθετο επιχείρημα στη συζήτηση για τη διεύρυνση. Η πρόκληση παραμένει η ίδια: να μετατραπεί η βελτίωση της εικόνας σε ουσιαστική ενίσχυση της εκλογικής επιρροής.
@ Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στις δύο δημοσκοπήσεις, αλλά τα ευρήματα δεν δείχνουν νέα δυναμική ανόδου. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη συγκεντρώνει 16,5% στην Pulse και 15% στη Metron Analysis, ενώ στην τελευταία εμφανίζεται ελαφρώς χαμηλότερα από την προηγούμενη μέτρηση.
Η υποχώρηση από το 15,8% στο 15% στη Metron Analysis είναι μικρή και δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα για μακροχρόνια τάση. Ωστόσο, αποκτά πολιτικό ενδιαφέρον επειδή συμπίπτει με τη σχετική βελτίωση του ΠΑΣΟΚ. Η απόσταση των δύο κομμάτων περιορίζεται στις δύο μονάδες στη Metron Analysis και στις 3,5 μονάδες στην Pulse.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει επενδύσει στην επανεμφάνισή του, στις περιοδείες και στην ανάδειξη της ακρίβειας και των κοινωνικών ανισοτήτων. Το ερώτημα που προκύπτει από τις μετρήσεις είναι κατά πόσο αυτές οι παρεμβάσεις διευρύνουν το εκλογικό του ακροατήριο. Η δεύτερη θέση παραμένει καταγεγραμμένη, αλλά η δημοσκοπική απόσταση από το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μεγάλη. Και η πολιτική αντιπαράθεση στον χώρο της Κεντροαριστεράς αποκτά πλέον ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
@ Στο ζήτημα της καταλληλότητας για την πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί προβάδισμα έναντι των βασικών πολιτικών του ανταγωνιστών. Στην Pulse συγκεντρώνει 29%, έναντι 16% του Αλέξη Τσίπρα και 8% του Νίκου Ανδρουλάκη. Στη Metron Analysis τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 27,7%, 12,1% και 5,6%.
Οι αριθμοί αυτοί δεν ταυτίζονται με την πρόθεση ψήφου. Αποτυπώνουν την προσωπική αξιολόγηση των πολιτικών αρχηγών στο συγκεκριμένο ερώτημα και έχουν διαφορετική μεθοδολογική βάση από την εκτίμηση εκλογικής επιρροής.
Για το Μαξίμου, η προσωπική εικόνα του πρωθυπουργού παραμένει σημαντικό στοιχείο της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας. Για την αντιπολίτευση, το ζητούμενο είναι η ενίσχυση τόσο της κομματικής απήχησης όσο και της αξιολόγησης των ηγεσιών της. Πρόκειται για δύο διαφορετικές πολιτικές προκλήσεις, οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται απαραίτητα με τον ίδιο τρόπο.
@ Υπάρχει, όμως, και ένα εύρημα που προσγειώνει την πολιτική συζήτηση στην καθημερινότητα. Στη Metron Analysis, το 52% αναφέρει την ακρίβεια ως βασικό πρόβλημα της χώρας, ενώ το 34% αναφέρεται γενικότερα στην οικονομία. Μόλις το 15% αξιολογεί θετικά την κυβερνητική πολιτική στον οικονομικό τομέα, έναντι 77% που την αξιολογεί αρνητικά.
Αυτή είναι η αντίφαση που καλείται να διαχειριστεί η κυβέρνηση. Από τη μία πλευρά, παρουσιάζει επενδυτικές συμφωνίες, φορολογικές παρεμβάσεις και θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες. Από την άλλη, μεγάλο μέρος των πολιτών εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντική πίεση από το κόστος ζωής.
Το Μαξίμου έχει ανακοινώσει πρόσθετα μέτρα για τα καύσιμα και τη θέρμανση, ενώ προβάλλει τις φορολογικές αλλαγές του 2027. Η πολιτική αποτελεσματικότητα αυτών των παρεμβάσεων θα εξαρτηθεί από το εάν θα γίνουν αισθητές στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Γιατί η οικονομική ανάπτυξη και η αίσθηση οικονομικής ασφάλειας δεν είναι πάντοτε το ίδιο πράγμα.
@ Ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει ένας ακόμη παράγοντας που παρακολουθούν οι δημοσκόποι. Η Pulse καταγράφει συνολικά 13% στις απαντήσεις «σίγουρα» και «μάλλον» για το ενδεχόμενο ψήφου σε ένα υποθετικό κόμμα του πρώην πρωθυπουργού.
Η μέτρηση δεν σημαίνει ότι ένα τέτοιο κόμμα θα λάμβανε 13% στις εκλογές. Αφορά δυνητική εκλογική απήχηση και όχι πρόθεση ψήφου για ήδη συγκροτημένο πολιτικό σχηματισμό. Επιπλέον, δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση ίδρυσης νέου κόμματος από τον Σαμαρά.
Οι δημόσιες διαφοροποιήσεις του για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και την οικονομική πολιτική συνεχίζουν, πάντως, να συντηρούν τη συζήτηση για τον πολιτικό του ρόλο. Και όσο δεν υπάρχει οριστική τοποθέτηση για τις προθέσεις του, οι μετρήσεις θα εξακολουθούν να αποτυπώνουν ένα υποθετικό σενάριο και όχι μια πραγματική κομματική παρουσία.
@ Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, η κυβέρνηση εξακολουθεί να διαχειρίζεται τις συνέπειες της νέας εξέλιξης γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η Αθήνα επιμένει στην απόρριψη της συμφωνίας του 2019, επικαλούμενη το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών, ενώ αναζητεί διπλωματικό συντονισμό με ευρωπαϊκές και περιφερειακές δυνάμεις.
Η δημόσια αντιπαράθεση κυβέρνησης–ΠΑΣΟΚ για τους χειρισμούς στη Λιβύη έχει ήδη αναδείξει τις διαφορετικές πολιτικές αξιολογήσεις. Ο Ανδρουλάκης χαρακτηρίζει την εξέλιξη διπλωματική ήττα, ενώ η κυβέρνηση απορρίπτει τον χαρακτηρισμό και επικαλείται τις διεθνείς θέσεις κατά του μνημονίου.
Το ενδιαφέρον βρίσκεται στις επόμενες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Η διατήρηση της ελληνικής νομικής θέσης είναι δεδομένη. Η αποτελεσματικότητα των διπλωματικών κινήσεων θα αξιολογηθεί από την εξέλιξη των σχέσεων με τη Λιβύη και από τη στάση των διεθνών εταίρων.
@ Και μια τελευταία παρατήρηση για το οικονομικό παρασκήνιο.
Οι ανακοινώσεις των ελληνοαραβικών επιχειρηματικών συνεργασιών, με συνολική ανακοινωθείσα αξία 12,75 δισ. ευρώ, αποτελούν σημαντικό στοιχείο της κυβερνητικής επενδυτικής ατζέντας. Η παρουσία επενδυτικών κεφαλαίων από το Άμπου Ντάμπι δημιουργεί προοπτικές για την ενέργεια, τις υποδομές και τις νέες τεχνολογίες.
Η διαφορά ανάμεσα στις υπογεγραμμένες συμφωνίες, στα μνημόνια συνεργασίας και στις επενδύσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί είναι ουσιαστική. Για τις επιχειρήσεις, το κρίσιμο ζήτημα είναι ποια σχέδια θα αποκτήσουν χρηματοδότηση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Για την κυβέρνηση, η προσέλκυση κεφαλαίων συνδέεται με τον ευρύτερο στόχο της παραγωγικής ανάπτυξης.
Οι δύο χθεσινές δημοσκοπήσεις, ωστόσο, υπενθυμίζουν ότι η πολιτική ατζέντα δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τους μεγάλους επενδυτικούς αριθμούς. Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί το προβάδισμά της, το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει βελτίωση σε ορισμένους δείκτες, ο Τσίπρας παραμένει δεύτερος με περιορισμένη μεταβολή και ο Σαμαράς εξακολουθεί να καταγράφεται ως υποθετικό εκλογικό ενδεχόμενο.
Το κοινό σημείο όλων αυτών των εξελίξεων είναι η οικονομία. Εκεί εντοπίζεται η μεγαλύτερη κοινωνική δυσαρέσκεια και εκεί θα συνεχίσει να επικεντρώνεται μεγάλο μέρος της πολιτικής αντιπαρά
Η μάχη Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες για την ακρίβεια, ο πόλεμος Ανδρουλάκη–Τσίπρα, τα μηνύματα Καραμανλή–Σαμαρά, οι κινήσεις Πιερρακάκη για την ενέργεια, το πετρέλαιο θέρμανσης, ο πονοκέφαλος του στεγαστικού και τα μεγάλα deals Μαρινάκη–AKTOR
Ο Μητσοτάκης πάει στον ΣΕΒ με το στοίχημα της παραγωγής, ο Ανδρουλάκης βάζει «φρένο» στον Τσίπρα και οι τρεις αμυντικές συμφωνίες του Δένδια
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
