Η Ασυλία

i. Κυριαρχεί, όσο ποτέ άλλοτε, η φαντασμαγορία. Έχει γίνει η ζωή μας θεατρική.

            ii. Άκριτες φωνές καλούν σε παραίτηση από “ασυλία”.

            iii. Όμως η “ασυλία” παρέχεται στο λειτούργημα, όχι στο πρόσωπο.

            iv. Παραγνωρίζεται το αυτονόητο. Ό,τι, δηλαδή, ζούμε υπό καθεστώς δημοκρατικό. Έτσι ουδείς υποχρεούται να αυτοενοχοποιηθεί.

            ●● Εάν ήδη ήταν νοητή η παραίτηση από ασυλία, θα είχαμε αυτοενοχοποίηση.

            ●●● Ο μη παραιτούμενος θα ομολογούσε την ενοχή: Δεν παραιτείται, άρα, φταίει (!!!).

            ●●● Ιδού, λοιπόν, το αυτονόητο.

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις