Ο Mustafa Suleyman, διευθύνων σύμβουλος της Microsoft AI και συγγραφέας ενός θαυμάσιου βιβλίου με τίτλο «Το επερχόμενο Κύμα» (Key Books), είναι ένας πετυχημένος άνθρωπος, που κατάλαβε την εποχή του και το 2010 άνοιξε το δρόμο της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
«Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ» τονίζει προσθέτοντας ότι τότε ήταν ιδρυτής και επικεφαλής της εταιρείας Deep Mind. «Μια μέρα του 2012, λέει, η Τεχνητή Νοημοσύνη απετέλεσε πραγματικότητα για μένα. Αυτό συνέβη στα πρώτα γραφεία της DeepMind, στο Μπλούμσμπερι του Λονδίνου. Από τη στιγμή που ιδρύσαμε την εταιρεία και εξασφαλίσαμε την αρχική χρηματοδότηση, περάσαμε μερικά χρόνια απαρατήρητοι, εστιάζοντας στην έρευνα και στον σχεδιασμό της δημιουργίας μιας AGI, δηλαδή μιας γενικής τεχνητής νοημοσύνης.
Το επίθετο «γενική» σε μια AGI αναφέρεται στον σχεδιαζόμενο γενικό σκοπό της τεχνολογίας- θέλαμε να δημιουργήσουμε παράγοντες πραγματικά γενικής μάθησης, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις επιδόσεις των ανθρώπων στις περισσότερες γνωσιακές λειτουργίες.
Η διακριτική προσέγγισή μας άλλαξε με τη δημιουργία ενός αλγορίθμου με την επωνυμία DQN, σύντμηση του Deep Q-Network. Μέλη της ομάδας εκπαιδεύαμε τον DQN να παίζει μια σειρά από κλασικά παιχνίδια της Atari, ή μάλλον, πιο συγκεκριμένα, τον εκπαιδεύαμε να μάθει μόνος του πώς να παίζει τα παιχνίδια. Αυτό το στοιχείο της αυτόνομης μάθησης ήταν η βασική διαφορά του συστήματος μας σε σχέση με προηγούμενες προσπάθειες και αποτέλεσε την πρώτη ένδειξη πως ίσως καταφέρναμε να πετύχουμε τον απώτερο στόχο μας. Αυτόν της ανακάλυψης νέας γνώσης μέσω του συστήματος DQN.
Ο DQN ήταν ένα σημαντικό βήμα για εμένα, για την DeepMind και για την κοινότητα της τεχνητής νοημοσύνης. Όμως η αντίδραση της κοινής γνώμης ήταν μάλλον χλιαρή. Η τεχνητή νοημοσύνη εξακολουθούσε να αποτελεί θέμα συζήτησης που απασχολούσε ελάχιστους, ένα περιφερειακό αντικείμενο έρευνας. Κι όμως, μέσα σε ελάχιστα χρόνια, όλα αυτά θα άλλαζαν, καθώς μια νέα γενιά μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης θα εισέβαλλε δυναμικά στο διεθνές προσκήνιο.
Ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος της Microsoft AI είχε ανοίξει τότε την πόρτα της ανατρεπτικής δημοσιογραφίας / επικοινωνίας, φέροντας στο προσκήνιο και την αφετηρία μιας νέας εποχής. Τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης δοκιμάζονταν, οι αλγόριθμοι αναζητήσεων αναδιαμόρφωναν ριζικά την προβολή περιεχομένου και η τεχνητή νοημοσύνη εισήγαγε μια νέα εποχή αυτοματοποιημένης ενημέρωσης αμφισβητώντας τη διαχρονική κυριαρχία των εκδοτικών οργανισμών. Σε αυτό το ταχύτατα μεταβαλλόμενο περιβάλλον, η στρατηγική επικοινωνίας δεν μπορεί να στηρίζεται σε παρωχημένες τακτικές.
Η ενημέρωση δεν ακολουθεί πλέον τις γνώριμες διαδρομές του παρελθόντος. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που άλλοτε αποτελούσαν ισχυρούς δίαυλους διανομής περιεχομένου, βλέπουν τη δύναμή τους να μειώνεται. Αυτό σημαίνει ότι η επικοινωνία δεν μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στις κλασικές media relations. Χρειάζεται μια πολυεπίπεδη προσέγγιση που συνδυάζει την προβολή σε παραδοσιακά μέσα με την αξιοποίηση owned media, τις συνεργασίες με ψηφιακούς δημιουργούς και την προσαρμογή των μηνυμάτων σε περιβάλλοντα τεχνητής νοημοσύνης.
Για χρόνια, η οργανική αναζήτηση υπήρξε η κινητήρια δύναμη της διαδικτυακής ενημέρωσης. Ωστόσο, η είσοδος της τεχνητής νοημοσύνης στο χώρο της αναζήτησης δημιουργεί νέες συνθήκες. Οι πλατφόρμες πλέον παρέχουν απαντήσεις χωρίς ο χρήστης να χρειάζεται να επισκεφθεί την πηγή του περιεχομένου - ένα φαινόμενο γνωστό ως «zero-click search».
Το κοινό στρέφεται ολοένα και περισσότερο σε προσωπικότητες αντί για θεσμικά μέσα. Οι influencers, οι ανεξάρτητοι δημιουργοί και οι ειδικοί που αξιοποιούν πλατφόρμες όπως το YouTube, το TikTok και το Linkedln, αποκτούν αξιοπιστία και επιρροή που ανταγωνίζεται -και σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνά- τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Για τους επαγγελματίες της επικοινωνίας, αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε δελτία Τύπου και συνεντεύξεις.
Οι CEOs, τα στελέχη και ο, decision-makers ενός οργανισμού πρέπει να καλλιεργούν τη δική τους ψηφιακή παρουσία, να μιλούν με αυθεντικότητα, να συμμετέχουν σε συζητήσεις και να διαμορφώνουν το αφήγημα του κλάδου τους μέσα από άμεσες, προσωπικές και πολυμεσικές παρεμβάσεις.
Στο πλαίσιο αυτών των εξελίξεων, για τις επιχειρήσεις και λοιπούς οργανισμούς, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι σύμμαχος, αλλά και απειλή υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Ως γνωστόν, η τεχνητή νοημοσύνη προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες στην επικοινωνία - από την ανάλυση δεδομένων μέχρι τη δημιουργία προσωποποιημένου περιεχομένου σε κλίμακα.
Ωστόσο, ταυτόχρονα, ενισχύει την παραπληροφόρηση και δημιουργεί νέα ρίσκα φήμης. Οι επαγγελματίες της επικοινωνίας πρέπει να γνωρίζουν καλά τα πεδία στα οποία κινούνται, όπου οι παγίδες αλλά και οι ευκαιρίες είναι πολλές. Οι κανόνες της δημοσιότητας αλλάζουν. Και η πρόκληση για επιχειρήσεις και θεσμούς είναι ότι πρέπει να σκεφτούν πέρα από παραδοσιακές πρακτικές επενδύσεων σε δημόσιες σχέσεις κλπ.
Η άνοδος των συνδρομητικών μοντέλων στα ΜΜΕ δημιουργεί νέες προκλήσεις. Οι επιχειρήσεις και οι θεσμοί πρέπει να σκεφτούν πέρα από τα παρα¬δοσιακά PR-driven placements. Οι συνεργασίες με εξειδικευμένα newsletters, τα native advertising projects και η επένδυση σε δικά τους ψηφιακά μέσα μπορούν να διασφαλίσουν ότι τα μηνύματα τους φτάνουν στο κοινό-στόχο.
Μια άλλη διάσταση του υπό εξέλιξη επικοινωνιακού περιβάλλοντος είναι οι αλλαγές στη δημοσιογραφική ζήτηση. Το φαινόμενο της «κόπωσης από τις ειδήσεις» είναι πλέον δεδομένο. Οι άνθρωποι απομακρύνονται από το ειδησεογραφικό περιεχόμενο όταν αυτό επικεντρώνεται αποκλειστικά σε κρίσεις, καταστροφές και συγκρούσεις. Αντίθετα, υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση για λύσεις, προοπτικές και εποικοδομητική, χρηστική και χρήσιμη δημοσιογραφία.
Όσο οι αναπτυγμένες κοινωνίες γίνονται «μακροβιοτικές» και τεχνολογικά πολύπλοκες, οι λύσεις στα υπαρκτά προβλήματά τους έχουν το πάνω χέρι απέναντι σε υποσχέσεις οι οποίες, όχι λίγες φορές, θα έλεγε κανείς ότι απευθύνονται και σε διανοητικώς ανάπηρους.
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
