Αυτό το παγωμένο νησί ποιος θα το πάρει; Η πλειοδοσία καλά κρατεί, μιας και η προσφορά ξεκίνησε από τις 10.000 ανά κάτοικο και έχει ήδη φτάσει στις 100.000 ευρώ. Οι γεωστρατηγικοί λόγοι τους οποίους επικαλείται ο Τραμπ, μεταφράζονται σε υδρογονάνθρακες και σπάνιο ορυκτό πλούτο, που βρίσκεται στο υπέδαφος της Γροιλανδίας. Κι αυτό γιατί με συμφωνίες, από την εποχή του Τρούμαν, οι ΗΠΑ είχαν εγκαταστήσει πολλές στρατιωτικές βάσεις, τις οποίες στην πορεία του χρόνου εγκατέλειψαν, με δική τους πρωτοβουλία.

Του Τάσου Παπαδόπουλου 

Θα μπορούσαν πολύ απλά να επανέλθουν σε αυτές τις βάσεις που εγκατέλειψαν, προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια ενδεχόμενη ρωσική ή κινεζική απειλή, που όμως περιορίζεται σε διελεύσεις πλοίων από διαδρόμους ελεύθερους για την διεθνή ναυσιπλοΐα.

Στα σενάρια, της με την βία κατάληψη της περιοχής, προστέθηκε και ένα προξενιό, που θυμίζει εποχές φεουδαρχίας, όπου η ένωση των κρατών επιτυγχάνονταν με τους γάμους διαδόχων, δύο βασιλικών οίκων.  

Έτσι διαβάζουμε ότι κάποιοι στο Χ μεταξύ σοβαρού και αστείου προτείνουν να έρθουν εις γάμου κοινωνίαν ο υιός Τραμπ, με την Πριγκίπισσα της Δανίας Ισαβέλλα και να δοθεί προίκα η Γροιλανδία στις ΗΠΑ.

Στην κατά τα άλλα ηγέτιδα του λεγόμενου ελεύθερου κόσμου, έχουμε το νέο δόγμα Τραμπ, που πετάει στον κάλαθο των αχρήστων το Διεθνές Δίκαιο, που αποτελείται από νόμους και κανόνες, που διέπουν τις σχέσεις των κρατών, προκειμένου να μην ισχύσει ο νόμος της ζούγκλας.

Αυτές οι διαχρονικές αρχές αντικαθίσταται με την επίκληση της ηθικής, του φίλου του Τζέφρι  Έπσταϊν. Τώρα αν ο κόσμος οδηγηθεί στον όλεθρο και την καταστροφή, ολίγον ενδιαφέρει τον Πλανητάρχη.

Οι φιλοδοξίες του ηγέτη της μεγαλύτερης δύναμης δεν περιορίζονται στην λεγόμενη Λατινική Αμερική, μιας και συνοψίζονται στο σύνθημα ‘αυτό είναι το δικό μας ημισφαίριο’. Εκτείνεται και στο Βορρά, στον Καναδά και φτάνει ως την παγωμένη Γροιλανδία.

Ήδη τα τσιράκια του Πλανητάρχη κυκλοφορούν στο διαδίκτυο χάρτες με τον Γροιλανδία, περιβεβλημένη από την αστερόεσσα, στέλνοντας το μήνυμα σε Δανία και ευρωπαίους, ότι η άγρια δύση δεν περιορίζεται στο πάλαι ποτέ έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι έποικοι έτρεχαν με το άλογό τους για να κατοχυρώσουν το τεμάχιο γης που διεκδικούσαν, τοποθετώντας σημαιάκια στα όρια τους.

Τώρα οι πετρελαιάδες θα σπεύσουν στα νέα εδάφη που θα κατακτηθούν για να στήσουν τα σύμβολά τους, στα σημεία που θα κάνουν το εγχείρημα των εξορυξεων τους. Το δόγμα τρυπάτε-τρυπάτε θα πιάσει τόπο και η υδρόγειος θα μετατραπεί σε ένα απέραντο σουρωτήρι.

Εξάλλου η κλιματική αλλαγή ευνοεί τους επιχειρηματίες της ενέργειας, μιας και η υπερθέρμανση του πλανήτη θα λιώσει τους πάγους της Γροιλανδίας και θα καταστήσει ευκολότερη την δουλειά τους.

Τι κι αν πλημμυρίσουν παραθαλάσσιες πόλεις, με την άνοδο της στάθμης των θαλασσίων υδάτων, τι κι αν οι καταστροφικές καταιγίδες και οι πυρκαγιές θα πλήξουν τον πλανήτη. Όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον απόλυτο άρχοντα της Ουάσιγκτον, που διαφεντεύει τον κόσμο και τρομοκρατεί την γηραιά ήπειρο.

Από την άλλη πλευρά οι ‘27’ μαζί με το ΗΒ σχεδιάζουν την ειρήνη στην Ουκρανία, που δεν αποδέχεται ο επιτιθέμενος Πούτιν και προσπαθούν μάταια να φέρουν στα συγκαλά του τον Τραμπ, που καθημερινά βγάζει και έναν νέο άσσο, που τους αφήνει άναυδους.

Σπεύδουν να κάνουν δηλώσεις επικριτικές για την επεκτατική πολιτική Τραμπ, ενώ στις κατ ιδίαν συναντήσεις, τον εκλιπαρούν να μην  συμπεριλάβει για την χώρα τους στην αύξηση των δασμών με την οποία τους απειλεί εκβιαστικά κάθε λίγο.

Σε αυτό το κομφούζιο, ο μόνος που χαίρεται, δεν είναι άλλος από τον Πούτιν, που μάλιστα πρότεινε μέσω τρίτων, να ισοφαρίσουν την ανάληψη της εξουσίας της Βενεζουέλας από τον Τραμπ, με την κατάκτηση της Ουκρανίας από τον Πούτιν.

Με απλά λόγια να επανέλθουμε στις ζώνες επιρροής που χαράχτηκαν μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εδώ τραγουδάνε το, ω τι κόσμος μπαμπά…