Πάνω από 38 χρόνια, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφορίων, όπως και η πάλαι ποτέ KGB εξάλλου, έχουν στα αρχεία τους έναν «φάκελλο Τραμπ». Ακόμη περισσότερο, ο Αλνούρ Μπουσαγιεφ, πρώην μέλος της έκτης διεύθυνσης της KGB και στη συνέχεια πρόεδρος της Επιτροπής Ασφάλειας του Καζακστάν, βεβαιώνει ότι το 1987, ο Ντόναλντ Τραμπ συνεργαζόταν με την KGB, υπό το κωδικό όνομα “Krasnov” . Την πληροφορία αυτή, μετέφερε με επιφύλαξη στο γαλλικό περιοδικό «Λε Πουάν» ο πρώην πράκτορας της KGB στη Γαλλία Σεργκέϊ Ζαρνόφ, τονίζοντας ότι εκείνη την εποχή, η έκτη διεύθυνση της τότε σοβιετικής υπηρεσίας εξειδικευόταν στην οικονομική κατασκοπεία και αντικατασκοπεία και ενδιαφερόταν άμεσα για τους Αμερικανούς επιχειρηματίες που επισκέπτονταν τη Ρωσία του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ.
Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου
Τε γεγονότα και τίποτε άλλο πέρα από αυτά, είναι ευρέως διαθέσιμα και τεκμηριωμένα σε σειρά βιβλίων (Collusion, του Luke Harding (στα γαλλικά από το Flammarion). Russian Roulette, των Michael Isikoff και David Corn. Trump/Russia, A Definitive History, του Seth Hetena; House of Trump, House of Putin, του Craig Unger. Trump Revealed, από τους Michael Kranish και Marc Fisher.), που λένε πολλά. Είμαστε στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Νεαρός τριαντάρης, ο Ντόναλντ εργαζόταν τότε μαζί με τον πατέρα του στις αγοραπωλησίες ακινήτων και είχε ισχυρή παρουσία στη γειτονιά Μπράιτον Μπίτς της Νέας Υόρκης, κοντά στο Κόνι Άιλαντ. Εκεί ήρθαν επίσης να εγκατασταθούν μετανάστες, τους οποίους η Σοβιετική Ένωση συμφώνησε να αφήσει να φύγουν, με αντάλλαγμα ευνοϊκές εμπορικές συμφωνίες που είχε συνάψει η Ουάσιγκτον. Ο Ντόναλντ Τράμπ τότε δεν είχε ενδιαφέρον για την πολιτική, είτε εγχώρια είτε ξένη. Πάνω από όλα, ήθελε να βγάλει λεφτά, πολλά λεφτά.
O Semyon Kislin και ο Temur Sepiashvili είναι οι πρώτοι Ρώσοι – και μαφιόζοι – σύντροφοι του Donald Trump. Επίσημα, πουλάνε τα τελευταίας μόδας ηλεκτρονικά είδη σε όλους αυτούς τους νέους κατοίκους σοβιετικής καταγωγής στην Αμερική, που φυσικά έχουν στους κόλπους τους και μερικούς πράκτορες της KGB. Πράγματι, σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό Christopher Andrew και τον διάσημο αντιφρονούντα Oleg Gordievski, πρώην μέλος των σοβιετικών υπηρεσιών, η KGB άλλαξε τότε την πολιτική στρατολόγησης ανθρώπων στην Αμερική. Δεν είχαν πια την προτίμηση της ιδεολογικοί και θεσμικοί υποστηρικτές του κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι τελευταίοι δεν ήταν πλέον τόσο απαραίτητοι όσο τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών, που ήταν περισσότερο ενσωματωμένα σε ευρύτερους κοινωνικούς κύκλους και είχαν σημαντικές επαφές.
Δεν είναι ξεκάθαρο εάν ο Kislin και ο Sepiashvili εργάζονταν εκείνα τα χρόνια για κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό τους. Σε κάθε περίπτωση, έκαναν δουλειές με τον Τραμπ εξοπλίζοντας με ηλεκτρονικές συσκευές το ξενοδοχείο του Commodore, που μόλις είχε αγοράσει και το μετέτρεπε στο σημερινό Hyatt Grand Central New York. Από τότε ο μελλοντικός πρόεδρος βρίσκόταν σε αυτό το σύμπαν των αδίστακτων τύπων, που αναμειγνύουν νόμιμες κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις, εκβιασμούς, ασφαλιστικές απάτες, πωλήσεις βενζίνης στη μαύρη αγορά και παραχάραξη.
Όπως αναφέρει ο Ζαν Λεσιερ, στο «Λε Πουάν», εκείνα τα χρόνια της δίψας για χρήμα, ο Ντόναλντ αντιμετωπίζει κάποια νομικά προβλήματα. Όμως ο μέντορας και δικηγόρος του Ρόι Κον, βάναυσος, πονηρός, διεφθαρμένος και διάσημη κυνική φιγούρα της Νέας Υόρκης, τον βγάζει από όλες τις κακές του καταστάσεις. Τίποτα, επομένως, δεν εμποδίζει την άνοδο του Τραμπ στον κόσμο των οικονομικών παραγόντων των ακινήτων και των «σπουδαίων». Η ρωσική μαφία παντός εδάφους της Νέας Υόρκης γοητεύεται ακόμη περισσότερο όταν η Ivana Zelnickova εμφανίζεται στη σκηνή ως μια από τις νέες του «φίλες». Πρόκειται για μια Τσεχοσλοβάκα που δεν είναι ούτε αντιφρονούσα, ούτε νοσταλγεί την Άνοιξη της Πράγας. Ούτε οι υποδειγματικοί κομμουνιστές γονείς της εκτιμούσαν τη «Χάρτα 77». Η Ιβάνα ήθελε να γίνει πρωταθλήτρια στο σκι ή τοπ μοντέλο αλλά δεν τα κατάφερε. Καταφέρνει όμως να φύγει από την τότε Τσεχοσλοβακία και παντρεύεται έναν Αυστριακό κτηματομεσίτη, τον οποίον χώρισε λίγο αργότερα για να πάει σε έναν εκπαιδευτή σκι στο Τορόντο και μετά στο Μόντρεαλ. Σύντομα τη βρίσκουμε στη Νέα Υόρκη, όπου συχνάζει κυρίους σε νυχτερινά μαγαζιά. Παντρεύτηκε τον Ντόναλντ Τραμπ τον Απρίλιο του 1977.
Σύμφωνα με έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν το 2016, οι υπηρεσίες πληροφοριών της Τσεχοσλοβακίας - οι πιο αποτελεσματικές, μαζί με τους Ανατολικογερμανούς, στην υπηρεσία της Μόσχας - ενδιαφέρονται για το ζευγάρι. Γνωρίζουμε ακόμη και τα ψευδώνυμα των δύο πρακτόρων που είναι υπεύθυνοι για την υπόθεση: «Αλ Τζάρζα» και «Λούμπος». Παράλληλα, ο Μίλος, ο πατέρας της Ιβάνα, πιέζεται για συνεργασία με τις αρχές, στις οποίες κοινοποιεί πρόθυμα τα γράμματα που του στέλνει η κόρη του. Σε αντάλλαγμα, το ζευγάρι της Νέας Υόρκης μπορεί περιστασιακά να επιστρέψει στην πατρίδα της συζύγου.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, εκείνα τα χρόνια, ο Τραμπ που πολιτικά είναι με το Δημοκρατικό Κόμμα, δεν ενδιαφέρεται για τις σχέσεις Ανατολής-Δύσης, ούτε για την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Καμαρώνει για τις αναφορές που κάνουν γι’ αυτόν κάποια περιοδικά «people» και συγκεκριμένες αβανταδόρικες εκπομπές στην τηλεόραση.
Κάποιοι όμως δεν έχουν ξεχάσει τις «φιλίες» του με Ρώσους μαφιόζους. Το φθινόπωρο του 1986 έτσι, η ζωή του «ανέμελου» Ντόναλντ μπαίνει σε νέα φάση. Όλα ξεκινούν σε ένα κοινωνικό γεύμα στη Νέα Υόρκη, με οικοδεσπότη έναν επιχειρηματία, τον Λέοναρντ Λόντερ, γιο της διάσημης και κοινωνικής βασίλισσας των καλλυντικών, Estee Lauder. Στο γεύμα αυτό δεν ήταν τυχαίο ότι ο Yuri Dubinin τοποθετήθηκε ακριβώς δίπλα στον Ντόναλντ.. Έίχαν ήδη συναντηθεί μια φορά. Ο Ντουμπινίν, ο οποίος αργότερα θα γινόταν πρεσβευτής της ΕΣΣΔ στην Ουάσιγκτον και μετά στο Παρίσι, είχε φτάσει λίγους μήνες νωρίτερα στις ΗΠΑ ως επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, ένα άντρο, όπως όλοι γνωρίζουν (βλ. North by Northwest, του Άλφρεντ Χίτσκοκ), κατασκόπων από το κρύο.
Ας αφήσουμε όμως την κόρη του Γιούρι Ντούμπινιν, Ναταλία, η οποία είναι μέλος της αντιπροσωπείας, να αφηγηθεί την αρχή ενός ειδυλλίου μεταξύ του Τραμπ και του πατέρα της. , λέει η Ναταλία. Η Ήριννα, η άλλη κόρη του Ντουμπίνιν, αναγνωρίζει ότι μέρος της αποστολής του πατέρα της, εν μέσω περεστρόικα, ήταν να τα «φτιάξει» με Αμερικανούς επιχειρηματίες και να τους πείσει ότι κάτι άλλαζε στη Σοβιετική Ένωση.Τό καθεστώς ήθελε νέες επενδύσεις. Αποφάσισε έτσι να «χτυπήσει» τον Τραμπ.
Εξ ου και αυτή η δεύτερη συνάντηση όπου οι δύο άντρες βρίσκονται δίπλα- δίπλα στο σπίτι της οικογένειας Lauder. Ο Τραμπ δίνει μια ειλικρινή περιγραφή αυτού στο The Art of the Deal. έγραψε, . Τίποτα πολύ κρίσιμο προς το παρόν. Κι όμως...
Τον Ιανουάριο του 1987, ο Ντουμπίνιν έγραψε στον Τραμπ. Όλοι οι ειδικοί στη Σοβιετική Ένωση γνωρίζουν ότι το Intourist είναι ένα άτυπο παράρτημα της KGB, υπεύθυνο για την παρακολούθηση, ακόμη και την προσέγγιση, όλων των επώνυμων κυρίως αλλοδαπών που έχουν άδεια να έρθουν στη Μόσχα..
Ο Τραμπ και η Ιβάνα φτάνουν στην τότε σοβιετική πρωτεύουσα στις 4 Ιουλίου 1987. Τους προσφέρεται η Σουίτα Λένιν στο National Hotel κοντά στο Κρεμλίνο, που ονομάστηκε έτσι επειδή ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ υποτίθεται ότι έμεινε εκεί τον Οκτώβριο του 1917. Φυσικά, η σουίτα είναι «γεμάτη»... μεταξύ άλλων με κάμερες. Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται γι’αυτές.Είνα γοητευμένος από τη χλιδή που του προσφέρεται και η οποία τον κολακεύει. Επισκέπτεται επίσης το Λένινγκραντ, {που δεν έχει ξαναγίνει Αγία Πετρούπολη,} τα Χειμερινά Ανάκτορά του, το Μουσείο Ερμιτάζ και. επιστρέφει στη Νέα Υόρκη, απόλυτα ευχαριστημένος. Ωστόσο, το ξενοδοχειακό του έργο δεν έχει προχωρήσει ούτε ένα βήμα. και στη διάρκεια της επίσκεψης του πενιχρή ήταν η συζήτηση για την ανέγερση μιας μονάδας
Από την άλλη, όμως, ανέπτυξε ένα νέο πάθος για τη γεωστρατηγική και τις σχέσεις Ανατολής-Δύσης. Ενάντια στο NATO και στην οικουμενική δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Μόσχα τον είχε γοητεύσει. Ο Ντόναλντ Τραμπ επενδύει 94.801 δολάρια σε μια «ανοιχτή επιστολή» προς τον αμερικανικό λαό, μια ολοσέλιδη διαφήμιση στους New York Times, την Washington Post και τη Boston Globe. Του άνοιξε τα μάτια η Ρωσία; Όπως οι απομονωτιστές της χειρότερης εποχής, όπως ο πρόεδρος που σήμερα εγκαταλείπει τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι και επαναλαμβάνει λέξη προς λέξη την προπαγάνδα του Πούτιν, καταγγέλλει τα δισεκατομμύρια που ξοδεύουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για . », ρωτά ο άνθρωπος που τώρα προτείνει να τεθεί η Ουκρανία, μια «συμμαχική» χώρα, υπό αυστηρό έλεγχο, και που καλεί τον Πούτιν να κάνει που σκοπεύει να βάλει στο στόχαστρο.
Η σημερινή περίεργη στρατηγική του «ηγέτη του ελεύθερου κόσμου» βασίζεται απλώς στον φόβο του για την άνοδο της Κίνας; Ζηλεύει έναν δικτάτορα του οποίου την απόλυτη εξουσία θαυμάζει όπως και τον τρόπο που την ασκεί; Ή υπάρχει κάτι άλλο, πολύ βαθύτερο που ο πρώην έμπειρος και απίστευτα αδίστακτος πράκτορας της KGB, θα αξιοποιήσει εις βάρος της Ευρώπης που για ανεξήγητους προσώρας λόγους ο Τράμπ κυριολεκτικά απεχθάνεται? Ιδωμεν