Όταν οι αυταρχικοί έχουν το πάνω χέρι

Τι άλλο θα ακούσουμε. Το τελευταίο που μοιάζει πιο πολύ με ανέκδοτο, παρά με πραγματικό γεγονός, είναι αυτό του Τραμπ, περί κυριαρχίας των ΗΠΑ στα στενά του Ορμούζ. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, εξήγγειλε στην διεθνή κοινότητα, ότι η περιοχή του Ορμούζ ανήκει στην Αμερικανική επικράτεια.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Την ίδια ώρα Ομάν και Ιράν συνομιλούν για το καθεστώς των στενών και απ ότι πληροφορούν την διεθνή κοινή γνώμη, οι επαφές αυτές βρίσκονται σε καλό δρόμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ δεν μετέχουν στις συνομιλίες αυτές, και δεν γνωρίζουν το περιεχόμενό τους.

Ταυτόχρονα ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι απαγορεύονται οι πάσης φύσεως συναλλαγές ολόκληρου του πλανήτη με το Ιράν και απειλεί όποιον τις αποτολμήσει με κυρώσεις. Τώρα τι κυρώσεις θα επιβάλλει στην Κίνα ο Τραμπ, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, μιας και ήδη το Πεκίνο, απέρριψε το όρντινο του Αμερικανού Προέδρου.

Την ώρα που το αμερικανικό χρέος έχει ξεπεράσει τα 40 τρις, με ένα μεγάλο πακέτο ομολόγων να έχει στα χέρια της η Κίνα, πόσο και πως μπορεί ο Τραμπ να απειλήσει την χώρα με πληθυσμό 1,4 δις, που κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να αναπτύξει σημαντικά την τεχνολογία της και στον τομέα των Νέων Μέσων και στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Αλλά δεν μένει ο Τραμπ στα στενά του Ορμούζ, που με τον αποκλεισμό τους έχουν αναστατώσει ενεργειακά την υφήλιο. Επιτέθηκε και στον Καναδά λέγοντας, ότι απολαμβάνει τα αγαθά μιας 51^ης πολιτείας των ΗΠΑ και παραμένει μια χώρα, που πεισματικά δεν δέχεται να ενσωματωθεί στην Αμερικανική κυριαρχία.

Και πρόσφατα βρήκε μια ασήμαντη  αφορμή για να της επιβάλει νέους βαρύτατους δασμούς, σε μια σειρά προϊόντων. Το γεγονός έχει εξαγριώσει τους πολίτες των ΗΠΑ, που κατοικούν στο βόρειο τμήμα της χώρας, που συνορεύει με τον Καναδά. Όμως ο Τραμπ δεν πτοείται, μιας και την πολιτική την παίζει στα δάχτυλα, όπως στο παρελθόν το real estate.

Ο πληθωρικός σε δηλώσεις κ. Τραμπ δεν καταλαβαίνει Χριστό και μισεί τους Ευρωπαίους, που αντέδρασαν αρνητικά στην πρόθεσή του να αγοράσει την Γροιλανδία. Όλα είναι business κατά τον κ. Τραμπ. Γι αυτό και φρόντισε να τοποθετήσει σε θέσεις πρέσβεων και διεθνών διαπραγματευτών φίλος του πολυεκατομμυριούχους, που δεν σκαμπάζουν τίποτα από διπλωματία και γι αυτό κάνουν γκάφες, την μια μετά την άλλη.

Δεν του αρέσει η Ευρώπη γιατί έχει παράδοση δημοκρατικών καθεστώτων και ακολουθεί διαδικασίες χρονοβόρες μεν, αλλά που λαμβάνουν υπόψη τους λαούς, που εκπροσωπούν. Γι αυτό και προτιμά αυταρχικά καθεστώτα όπως αυτό του Κιμ της Β. Κορέας. Προανήγγειλε μάλιστα και επίσκεψη στην Πιονγκγιάνγκ,η οποία διαψεύστηκε από την αδελφή του κληρονομικού κομμουνιστή ηγέτη της Ασιατικής αυτής χώρας.

Αλλά και περίεργες συναλλαγές έχει με έναν άλλο αυταρχικό ηγέτη, τον Πούτιν. Πρόσφατα είδαμε να πετάει αμερικανικό αεροπλάνο στους αιθέρες της Μόσχας, με επιβάτη τον αρχηγό της CIA παρακαλώ. Για τον σκοπό αυτής της επίσκεψης και για τις επαφές του υψηλόβαθμου αξιωματούχου των ΗΠΑ δεν μάθαμε τίποτα, από τον λαλίστατο κατά τα άλλα Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, έφτυσε στα μούτρα όλους τους Ευρωπαίους που πήραν μέρος σε αυτήν, λέγοντας ότι έκανε τον κόπο να μεταβεί τουρκική πρωτεύουσα, για χατίρι του Ερντογάν και μόνον.

Είχε μακρές συνομιλίες με τον σουλτάνο της Άγκυρας στο σεράι του αυταρχικού ηγέτη της Τουρκίας κι από πουθενά δεν ακούστηκε κιχ για τις φυλακίσεις των πολιτικών του αντιπάλων και επικριτών του καθεστώτος, όπως του Οσμάν Καβαλά για την οποία εσχάτως καταδικάστηκε η Τουρκία, από το Διεθνές Δικαστήριο.

Τι να κάνουμε, αυτές είναι οι παρέες του Κ. Τραμπ με αυτούς συναγελάζεται, αυτούς κρίνει ότι είναι οι ομοτράπεζοι του και σε αυτούς θα ήθελε να μοιάσει. Το Κογκρέσο το γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του, και το θεωρεί κάτι σαν βάρος στα σχέδιά του, για τις επεκτάσεις που ονειρεύεται, που συνοδεύονται πάντα από τις σχετικές οικογενειακές business.

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου που λένε. Σε αυτό τον τρελό κόσμο που ζούμε, το ερώτημα που τίθεται είναι τι κάνει μια χώρα με έναν όμοιο του Τραμπ στα ανατολικά σύνορα της για να επιβιώσει.

Για να δανειστούμε ένα σύνθημα του ΚΚΕ, θα έλεγε κανείς ενότητα και αγώνας. Για την ώρα ενότητα δεν βλέπουμε μιας και οι πολιτικοί σκυλοκαβγάδες καλά κρατούν. Το ίδιο και ο αγώνας μιας και καμιά τριανταπενταριά χιλιάδες νέοι μας δηλώνουν ψυχικά ασθενείς για να αποφύγουν την στράτευση και περισσότεροι, περίπου 38.000, έχουν καταστεί ανυπότακτοι, μιας και την έχουν κάνει γι άλλες πολιτείες. Και να σκεφθεί κανείς ότι η πατρίδα τους καλεί, για ένα μόλις εννεάμηνο να υπηρετήσουν.

Αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα, σε αυτό τον τρελό κόσμο και το τι μέλλει γενέσθαι, αόρατο έως προβληματικό…

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις