Επιχειρηματίας μ΄ευρύτητα πνευματικών οριζόντων, ο κ. Νικ. Παπαποστόλου, οργάνωσε πνευματική σύναξη κορυφαίων ομιλητών με θέμα την δέουσα Συνταγματική μας Αναθεώρηση.
Όμως η έλλειψη πολιτικής ευθύτητας τσαλακώνει και την καλλίτερη ακόμη Συνταγματική ρύθμιση.
●●● Αποδεικνύεται η επισήμανση από το εν συνεχεία χρονικό :
Ι. Κατά Μάρτιο 1985 έληγε η πρώτη πενταετής θητεία του Καραμανλή στον προεδρία της Δημοκρατίας. Ο Α. Παπανδρέου είχε προτείνει στον Πρόεδρο και δεύτερη θητεία με υποστήριξη του Πασόκ. Είχε επιφυλαχθεί να πείσει σχετικώς τον κομματικό μηχανισμό. Εν τούτοις είχε προεξοφλήσει την επιβολή του. Τελικά επικράτησαν οι κομματικοί. Τότε, ο Α. Παπανδρέου, προφασιζόμενος ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος υπαναχώρησε της πρότασής του προς Καραμανλή. Ο τελευταίος διηγείται σχετικώς (Αρχείο 12, 460) ότι …«… με τον Πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου συναντήθηκε στις 21.12.1984 και 16.1.1985. Για την επικείμενη εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας διαλαμβάνει επί λέξει: …«… …»… Επίσης περαιτέρω, ο Καραμανλής σημειώνει …«… …»… Επιβεβαιωτικά η Ελ. Βλάχου («Πενήντα και Κάτι» τομ. Δ΄ σελ. 147) σημειώνει: …«… …»…
●●● Εν τούτοις – μόλις – την επομένη, 9η Μαρτίου 1985 ο Ανδρέας Παπανδρέου αντί του Κων. Καραμανλή πρότεινε ως υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Χρήστο Σαρτζετάκη Αρεοπαγίτη.
Το κόμμα είχε επιβληθεί του αρχηγού !!!
ΙΙ. Ο Καραμανλής σχετικώς τονίζει (Αρχείο ο.π.π.) …«… …»…
ΙΙΙ. Νομοτεχνικά πρόκειται για αμελέτητη επέμβαση. Βάρυνε την χώρα με πάγια ανωμαλία. Το Σύνταγμα του 1975 καθιέρωνε ισχυρότατο Πρόεδρο. Του έδινε κατ΄άρθρ. 41 εξουσία να προκηρύξει εκλογές εναντίον του αρχηγού της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Αυτό εάν πίστευε, ο Πρόεδρος πως είχε μεταβληθεί το λαϊκό αίσθημα. Άρα και ότι υπάρχει μεταξύ του αισθήματος αυτού και του υπέρ της κυβέρνησης.
●●● Για τέτοιο ισχυρό πρόεδρο ήταν φυσικό να προβλέπεται αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Άλλως ανάδειξή του από νέα βουλή κατόπιν εκλογών.
Αντιστοίχως φυσικό ήταν με την κατάλυση των εξαιρετικών εξουσιών ν΄αρθή και η αυξημένη πλειοψηφία ανάδειξης του Προέδρου, εφ΄εξής σκιώδους – εντελώς.
●●●● Όμως στην σπουδή της προσχηματικής αναθεώρησης η διάταξη περί εκλογής αμελήθηκε. Κατ΄αποτέλεσμα: για χρόνια και για την ανάδειξη συμβολικού προέδρου είχαμε ανάγκη εξαιρετικής πλειοψηφίας (!!!!).
IV. Ο Κ. Καραμανλής υπήρξε ανέκαθεν προσεκτικός στις διατυπώσεις του. ‘Όμως για τον Ανδρέα (Αρχείο 12, 461) εκθέτει: …«… … « » …. Ο Καραμανλής ήταν οργισμένος.
Ό,τι, λοιπόν, απαιτείται δεν είναι, κυρίως, το νομικά άρτιο Σύνταγμα.
●●●● Είναι η Πολιτική Ευθύτης.
Γεώργιος Κ. Στεφανάκης