Οι "αναποφάσιστοι" ψηφοφόροι αποτελούν το "ιερό δισκοπότηρο" κάθε εκλογικής αναμέτρησης και χωρίς υπερβολή είναι αυτοί που βγάζουν κυβέρνηση.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, δεν μιλάμε για μια ενιαία μάζα, αλλά για πρόσωπα που ξεκινούν από διαφορετικές ψυχολογικές και κοινωνικές αφετηρίες και καταλήγουν στην κάλπη για να καθορίσουν με την ψήφο τους τη μοίρα της χώρας.

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Το ποσοστό των αναποφάσιστων στην Ελλάδα παραμένει υψηλό και κινείται κοντά στο 20% με κάποιες αυξομειώσεις. Ουσιαστικά, πρόκειται για το δεύτερο "κόμμα", αν λάβουμε υπόψιν τους συσχετισμούς δυνάμεων στο σημερινό πολιτικό σκηνικό. Αυτό το μπλοκ δεν είναι αδιάφορο, ενώ είναι συχνά απογοητευμένο και απαιτητικό. Ωστόσο, δεν ξέρουμε εάν θα εξακολουθήσει να είναι τόσο... συμπαγές, από τη στιγμή που μπορεί να μπουν και άλλα κόμματα στο πολιτικό παιχνίδι. 

Ποιοι είναι και ποια κριτήρια έχουν

Η μάζα των αναποφάσιστων διαπερνά οριζοντίως και καθέτως ηλικίες, επαγγελματικές κατηγορίες και κοινωνικές τάξεις.

Πιο συγκεκριμένα, οι νεότεροι ψηφοφόροι (κάτω των 35 ετών) πρωταγωνιστούν στην αναποφασιστικότητα, καθώς χαρακτηρίζονται από χαμηλή κομματική ταύτιση και επηρεάζονται έντονα από την εμπειρία της οικονομικής κρίσης των μνημονίων, αλλά και από τα τρέχοντα προβλήματα της ακρίβειας και του στεγαστικού. Ένα μεγάλο ποσοστό (σχεδόν 60%) αποφασίζει μόλις λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, ενώ ένα 5% κάνει την τελική επιλογή κυριολεκτικά μέσα στο παραβάν.

Για τους σημερινούς αναποφάσιστους, η ιδεολογία έχει δώσει τη θέση της στον πραγματισμό. Κυρίαρχα θέματα που τους απασχολούν είναι η ακρίβεια, η σταθερότητα και η ασφάλεια. Υπάρχουν τρεις τύποι αναποφάσιστων. Η πρώτη κατηγορία αφορά αυτούς που είναι απογοητευμένοι και ταυτόχρονα αποτέλεσαν πιστούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ, αλλά έχουν αποστασιοποιηθεί. Η δεύτερη κατηγορία αφορά αυτούς που αποκαλούνται "πολιτικά άστεγοι" και αναζητούν ένα νέο αφήγημα, φλερτάροντας συχνά με μικρότερα, αντισυστημικά κόμματα ή νέες πολιτικές κινήσεις. Ο τρίτος τύπος αναποφάσιστου είναι ο συνειδητά απέχων από τις πολιτικές διεργασίες, ο οποίος διακατέχεται από πολιτικό κυνισμό και "καθαρίζει" με τη γνωστή φράση "όλοι ίδιοι είναι".

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στην τελική ευθεία, ο αναποφάσιστος δεν ψάχνει για τον "τέλειο ηγέτη", αλλά για το "λιγότερο κακό" ή για εκείνον που θα του εγγυηθεί ότι η καθημερινότητα του δεν θα χειροτερέψει περαιτέρω. Είναι ο... παίκτης που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα την τελευταία στιγμή, καθιστώντας τις δημοσκοπήσεις μια απλή φωτογραφία της στιγμής.

Γιατί ο Μητσοτάκης ασχολείται μόνο με τους αναποφάσιστους

Η ίδρυση νέων κομμάτων ίσως επηρεάσει καταλυτικά τη στάση των αναποφάσιστων, αν και στο τέλος εκτιμάται ότι αρκετοί θα κάνουν πίσω λόγω φόβου και θα αναδιπλωθούν σε πιο ρεαλιστικές και σίγουρες επιλογές.

Όπως προαναφέρθηκε, ένα σημαντικό τμήμα από αυτούς αναζητούν κάτι... φρέσκο και αντισυστημικό, ενώ κάποιοι άλλοι θα πάνε σε αυτόν που εξασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα, έστω και αν χρειαστεί να το κάνουν με... μισή καρδιά! Οι αναποφάσιστοι αποτελούν το μεγάλο στοίχημα για την κυβέρνηση και προσωπικά για τον Μητσοτάκη και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, θα υπάρξει το ανάλογο... δέλεαρ, ώστε οι περισσότεροι εξ αυτών να ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία. Βέβαια, δεν βρισκόμαστε στο 2019 ή το 2023 με το ποσοστό πέριξ του 40% για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά οι πολιτικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ακόμη και λίγο πριν το άνοιγμα της κάλπης, μπορεί να έχουν τεράστια βαρύτητα για την τελική επιλογή τους.

Η κυβέρνηση δείχνει να έχει κατασταλάξει στο σχέδιο για να προσελκύσει όσο γίνεται περισσότερους από τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους. Θα εντείνει τις προσπάθειες της για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, θα ανεβάσει πιο ψηλά τον πήχυ για τα εισοδήματα μέσω και της εφαρμογής των νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, θα ανοίξει το... παιχνίδι για τη φθηνή στέγη και τους μειωμένους φόρους. Επίσης, φαίνεται ότι θα προχωρήσει με ταχύτατους ρυθμούς την ψηφιοποίηση του κράτους απλοποιώντας την καθημερινότητα των πολιτών. Τα 14 μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης δίνουν μια σοβαρή απάντηση σε όσους μιλάνε για αδράνεια του κράτους και συνέχιση της γραφειοκρατικής τρέλας. Είναι μέτρα ουσιαστικά που θα αλλάξουν ριζικά το σημερινό μοντέλο. Και μόνο το γεγονός ότι με μια απλή υπεύθυνη δήλωση θα μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς να μπλέξουμε στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, τα λέει όλα...

Επιπλέον, τα ζητήματα της εθνικής άμυνας, της εθνικής και δημόσιας ασφάλειας, αποτελούν προνομιακό πεδίο για τη Νέα Δημοκρατία. Ο Μητσοτάκης αποτελεί τον ηγέτη που παρέλαβε το... χάος του ΣΥΡΙΖΑ και μετέτρεψε την Ελλάδα σε ένα success story με παγκόσμια απήχηση και αποδοχή. Μόνο και μόνο γι αυτόν τον λόγο, καταρρίπτονται οι γελοίοι ισχυρισμοί του εμπαθούς Σαμαρά περί πρόκλησης χάους από τον ίδιο τον Μητσοτάκη! Η πίκρα του μπορεί να είναι μεγάλη για τη διαγραφή του, αλλά η μετατροπή της σε άποψη, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους σκοπούς και τα συμφέροντα της χώρας, καταντάει... αηδία και... ανοησία! Κάποιοι θα έπρεπε να είναι στο σπίτι τους και όχι να... ξύνουν το κεφάλι τους για το πώς θα σκαρφιστούν διάφορα κόλπα θέτοντας σε κίνδυνο τη χώρα. 

Φλερτάροντας με το χάος και τους... Σαμαράδες!

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν πρόκειται να ασχοληθεί και πολύ με τα κόμματα του Σαμαρά, του Τσίπρα ή της Καρυστιανού.

Ο πρωθυπουργός έχει μπροστά του αρκετό πολιτικό χρόνο για να προχωρήσει σε σοβαρές βελτιώσεις σε πολλά επίπεδα στοχεύοντας αποκλειστικά στους αναποφάσιστους. Άλλωστε αυτός έχει το μαχαίρι και το... πεπόνι! Κάποιοι εξ αυτών μπορεί να επιδιώκουν συνειδητά τη δημιουργία πολιτικού χάους επιλέγοντας σχηματισμούς που μπορούν να μας οδηγήσουν εκ του... ασφαλούς σε επικίνδυνες καταστάσεις.

Το τελικό ζητούμενο δεν είναι άλλο από το να πειστούν όσο γίνεται περισσότεροι, ότι με την ψήφο δεν... παίζουμε! Γιατί αν είναι να την περάσουν κάποιοι για παιχνίδι, τότε, αυτό που θα συμβεί στο τέλος, δεν θα αρέσει σε κανέναν. Ελπίζουμε να μην αποδειχθούμε ιδανικοί αυτόχειρες και... Σαμαράδες, γιατί στο τέλος θα κλαίμε όλοι μαζί πάνω από το... χυμένο γάλα και το μη διαχειρίσιμο χάος που θα προκληθεί...