Σε μια κρίσιμη καμπή για την κυβερνητική παράταξη, η χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν απλώς μια τυπική κομματική διαδικασία, αλλά μια στρατηγική επιχείρηση συσπείρωσης και αντεπίθεσης.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απέναντι σε ένα σώμα βουλευτών που ισορροπεί ανάμεσα στην ικανοποίηση της μακροχρόνιας κυριαρχίας και την εύλογη κόπωση, επέλεξε να μιλήσει με τη γλώσσα της "πολιτικής επιβίωσης" και της θεσμικής τομής, στέλνοντας μήνυμα συσπείρωσης, καθώς η νίκη έρχεται όταν σε μια ποδοσφαιρική ομάδα 11 ατόμων, “ματώνουν” όλοι τη φανέλα και όχι ο... τερματοφύλακας και το “δεκάρι”! Το κεντρικό διακύβευμα που έθεσε ο πρωθυπουργός ήταν η Συνταγματική Αναθεώρηση, την οποία έθεσε με όρους θεσμικότητας και όχι παλαιοκομματικής αντίληψης. Δεν την παρουσίασε ως μια νομικίστικη άσκηση, αλλά ως το εργαλείο που θα ξεκλειδώσει την Ελλάδα της επόμενης δεκαετίας.
Στο στόχαστρο μπαίνουν εμβληματικές αλλαγές, όπως η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων με την αναθεώρηση του Άρθρου 16, καθώς και η επανεξέταση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Ο Μητσοτάκης έστειλε το μήνυμα ότι η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να "κατεβάσει ταχύτητα" παρά τα επτά χρόνια στην εξουσία.
Παράλληλα, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας επιχείρησε να κλείσει εσωτερικά μέτωπα, ξεκαθαρίζοντας ότι όλοι οι βουλευτές θα είναι ξανά υποψήφιοι στα ψηφοδέλτια, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές καταδίκες. Ήταν ένα σαφές "συγχωροχάρτι" προς εκείνους που αισθάνονταν εκτεθειμένοι από την πολιτική φθορά ή τις επιθέσεις της αντιπολίτευσης, αρκετοί εκ των οποίων αισθάνονται να ασφυκτιούν με φόντο την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, χωρίς να ευθύνονται ή να έχουν προσποριστεί ίδια οφέλη.
Ο ηγέτης που θέλει... ιδρώτα!
Ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε με το προφίλ του ηγέτη που δεν εφησυχάζει και επιδιώκει μία ακόμη τετραετία για να θέσει τις βάσεις ώστε η χώρα να μην επιστρέψει στο παρελθόν των πολλών παθογενειών.
Η ατάκα του “να ιδρώσουμε όλοι μαζί για τη φανέλα” έγινε το σλόγκαν της ημέρας, υπογραμμίζοντας ότι η απόσταση από το δεύτερο κόμμα —που παραμένει χαοτική— δεν πρέπει να οδηγεί σε αλαζονεία. Στην ανάλυση της στάσης του, διακρίνεται ένας συνδυασμός τεχνοκρατικής αυστηρότητας και πολιτικού ρεαλισμού, ο οποίος απέχει... έτη φωτός, σε σχέση με τον τρόπο που (αντι)πολιτεύονται οι αρχηγοί των υπολοίπων κομμάτων. Ζήτησε από τους βουλευτές του να μιλούν τη γλώσσα των πολιτών και να αφήσουν κατά μέρος τις εσωτερικές τους ανασφάλειες. Η ηγετική του παρουσία λειτούργησε ως "κυματοθραύστης" στις γκρίνιες για τον ρόλο των υπουργών και την απόσταση του Μαξίμου από την κοινοβουλευτική βάση. Εκ του αποτελέσματος, μάλλον φαίνεται ότι πέτυχε τους σκοπούς που είχε θέσει, διαψεύδοντας παράλληλα όσους πίστευαν ότι η Νέα Δημοκρατία θα γίνει... ροντέο! Άλλωστε, πώς να γίνει, όταν οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη, του προσφέρουν την άνεση του “διπλού σκορ” και βάλε...
Κυριαρχία αλλά με πολλές ανοιχτές πληγές...
Η πολιτική κυριαρχία της ΝΔ παραμένει αδιαμφισβήτητη στους αριθμούς, αλλά οι ποιοτικοί δείκτες κρύβουν κινδύνους.
Όλες οι δημοσκοπήσεις δίνουν διαφορά με “διπλό σκορ” σε σχέση με το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, το οποίο ζητά εκλογές, γιατί φοβάται το ενδεχόμενο να είναι τρίτο κόμμα, πίσω από τον Τσίπρα. Απέναντι στον Ανδρουλάκη και τον Τσίπρα, ο Μητσοτάκης παραμένει η μοναδική αξιόπιστη πρόταση διακυβέρνησης.
Από την άλλη πλευρά, παρά την αριθμητική υπεροχή, καταγράφεται κόπωση στην κοινή γνώμη, λόγω της μεγάλης πίεσης που ασκεί η ακρίβεια. Ως αντίβαρο, η Νέα Δημοκρατία έχει τις επιτυχίες στην αντιμετώπιση των διεθνών κρίσεων, αλλά και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής και εθνικής αμύνης. Το παράδοξο είναι ότι, ενώ η ΝΔ φθείρεται, η αντιπολίτευση αδυνατεί να εισπράξει τις απώλειες, αφήνοντας τον Μητσοτάκη να παίζει "χωρίς αντίπαλο", γεγονός που ο ίδιος χρησιμοποίησε στην ομιλία του για να τονίσει την ευθύνη της παράταξης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετέτρεψε τη χθεσινή συνεδρίαση της ΚΟ σε μια τονωτική ένεση ηθικού. Έστειλε το μήνυμα ότι ο κόσμος περιμένει... προκοπή για τον τόπο με τη Νέα Δημοκρατία, αρκεί να μην κλειστεί στον εαυτό της. Το “ζουμί” από τα παραπάνω είναι ότι, η ηγετική φυσιογνωμία του πρωθυπουργού παραμένει το ισχυρότερο χαρτί, καθώς καταφέρνει να διατηρεί τη συνοχή σε μια κοινοβουλευτική ομάδα που συχνά νιώθει... παραμελημένη από το επιτελικό κράτος.
Ο πολιτικός κύκλος της τρέχουσας τετραετίας προχωρά, ενώ το ερώτημα για το ποιος θα κρατά τα ηνία της χώρας την περίοδο 2027-2031 παύει να είναι μια πρόωρη συζήτηση και μετατρέπεται σε ένα σύνθετο σταυρόλεξο ισχύος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού από το 2019, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νέα πραγματικότητα: τη φθορά του χρόνου, τη μεταβολή των κοινωνικών αναγκών και, κυρίως, την αναδιάταξη των δυνάμεων που παραδοσιακά “φιλτράρουν” την πολιτική εξουσία στην Ελλάδα.
Το 2027 υπάρχει το ισχυρότατο ενδεχόμενο να μην υπάρχει το κλίμα πολιτικής σταθερότητας που έχουμε σήμερα. Ωστόσο, εγγυητής της σταθερότητας μπορεί να είναι μια συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γιατί μέχρι στιγμής, αυτό που βλέπουμε είναι ότι δεν τίθεται θέμα μόνο για το αν υπάρχει κάποια εναλλακτική λύση αντ΄ αυτού. Ταυτόχρονα, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε εάν υπάρχουν κάποιοι που έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν τον αποκλεισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον πρωθυπουργικό θώκο σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Υπάρχει όμως και ένα άλλο ενδεχόμενο, που ίσως είναι και το πιο ισχυρό. Κάποιοι να αναγνωρίζουν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση πλην του Μητσοτάκη, αλλά ο ίδιος να είναι πρωθυπουργός σε ένα περιβάλλον που θα είναι πιο... ελεγχόμενο. Η κάλπη θα δείξει ποιοι θα δικαιωθούν και ποιοι θα διαψευστούν...
Πώς η παραβατικότητα με αριστερό και «ψεκασμένο»... πρόσημο οδηγεί σε κοινωνική αποσύνθεση
Πώς, γιατί και με ποιον τρόπο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ οφείλουν να... εξαφανίσουν τον Τσίπρα στο... χιλιοστό
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
