Το 2027 προδιαγράφεται ως το πιο κρίσιμο εκλογικό ορόσημο για την Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία χρόνια, καθώς εκατομμύρια πολίτες σε κράτη-μέλη καλούνται να καθορίσουν την πολιτική κατεύθυνση της ηπείρου.
Οι εθνικές κάλπες της επόμενης χρονιάς δεν αποτελούν απλές εσωτερικές διαδικασίες, αλλά ένα πανευρωπαϊκό τεστ αντοχής απέναντι στον λαϊκισμό, τον κατακερματισμό και τις γεωπολιτικές πιέσεις.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Συνολικά, επτά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναμένεται να διεξαγάγουν κρίσιμες εθνικές κοινοβουλευτικές ή προεδρικές εκλογές εντός του 2027, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιηθούν έμμεσες προεδρικές εκλογές και τοπικές αναμετρήσεις σε ακόμη περισσότερα κράτη-μέλη.
Ειδικότερα, κατά σειρά θα διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές στην Εσθονία στις 7 Μαρτίου και στη Φινλανδία στις 8 Απριλίου 2027, προεδρικές εκλογές στη Γαλλία στις 18 Απριλίου με τον δεύτερο γύρο στις 2 Μαΐου, βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα μέσα στον Μάιο, επίσης βουλευτικές εκλογές στη Σλοβακία στις 28 Σεπτεμβρίου, στην Πολωνία στις 11 Νοεμβρίου και στην Ιταλία στις 22 Δεκεμβρίου.
Επιπλέον, στις 30 Ιανουαρίου θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές στη Γερμανία, έως τον Μάιο στη Λετονία και έως τον Οκτώβριο στη Σλοβενία, ενώ είναι προγραμματισμένες κρίσιμες περιφερειακές εκλογές σε Γερμανία, Ολλανδία και Ισπανία.
Οι χώρες-κλειδιά
Ανάμεσα στις τόσες πολλές εκλογικές αναμετρήσεις, τέσσερις χώρες ξεχωρίζουν λόγω του οικονομικού, πληθυσμιακού και θεσμικού τους βάρους στις Βρυξέλλες. Η πιο κρίσιμη "μάχη" για τη σταθερότητα στην Ευρώπη θα διεξαχθεί στη Γαλλία. Ως η μοναδική πυρηνική δύναμη της ΕΕ και δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η Γαλλία αποτελεί το επίκεντρο της αγωνίας. Καθώς ο Εμανουέλ Μακρόν δεν έχει δικαίωμα τρίτης θητείας, η μάχη για το Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων ανοίγει τον δρόμο για ριζική αλλαγή πλεύσης. Η προοπτική εκλογής της Λεπέν ή του Μελανσόν, μόνο δύσκολες μέρες για την ευρωπαϊκή πορεία προοιωνίζεται.
Λιγότερο κρίσιμη αλλά πολύ σημαντική κρίνεται η διαδικασία των εκλογών στην Ιταλία. Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης προσέρχεται στις κάλπες στο τέλος του έτους, σε μια περίοδο που η δημοσιονομική πειθαρχία και η απορρόφηση των ευρωπαϊκών πόρων δοκιμάζονται. Ακολουθεί η Πολωνία, καθώς αποτελεί βασικό αμυντικό και γεωπολιτικό πυλώνα της ανατολικής πτέρυγας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το εκλογικό αποτέλεσμα να κρίνει τη συνοχή της Ένωσης απέναντι στη ρωσική απειλή.
Γιατί η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε έναν πρωτοφανή κίνδυνο παράλυσης
Ο κεντρικός κίνδυνος που αναδεικνύουν οι διεθνείς αναλύσεις είναι η θεσμική παράλυση και η διάρρηξη της ευρωπαϊκής συνοχής. Η άνοδος των ριζοσπαστικών δεξιών κομμάτων σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό των παραδοσιακών κεντροδεξιών και κεντροαριστερών συνασπισμών, απειλεί ευθέως τη λήψη αποφάσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Την ίδια ώρα, η Ευρώπη δέχεται συντονισμένες εξωτερικές πιέσεις, με την εκστρατεία παραπληροφόρησης από τη Ρωσία και τη στήριξη εθνικιστικών σχηματισμών από τις ΗΠΑ εντείνουν την πόλωση, υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, παρά το γεγονός ότι το 74% των Ευρωπαίων εξακολουθεί να θεωρεί ωφέλιμη τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι δεν θέλουμε να συμβεί για το καλό της Ευρώπης
Για να παραμείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργική και ισχυρή, υπάρχουν συγκεκριμένα σενάρια που οι ευρωπαϊκοί θεσμοί επιδιώκουν να αποφύγουν.
Καταρχάς, η υποψήφια της γαλλικής ακροδεξιάς Μαρίν Λε Πεν σχεδιάζει δημοψήφισμα βάσει του Άρθρου 11 του γαλλικού Συντάγματος για την υπεροχή του εθνικού δικαίου έναντι του ευρωπαϊκού.
Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε υπαρξιακή κρίση στην ενιαία αγορά και τη νομική τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, το μπλοκάρισμα του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου σε συνδυασμό με την επικράτηση ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων στη Γαλλία θα απειλούσε άμεσα τη διαπραγμάτευση για τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό, τη διεύρυνση της Ένωσης και τους κοινούς κανόνες για το μεταναστευτικό.
Στα παραπάνω, πρέπει να προσθέσουμε τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και την κρίση χρέους. Στη Γαλλία, προτάσεις όπως αυτή του ηγέτη της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λυκ Μελανσόν για ακύρωση μέρους του γαλλικού δημοσίου χρέους, προκαλούν έντονη ανησυχία στις αγορές και απειλούν τη σταθερότητα της Ευρωζώνης.
Επιπλέον, το ενδεχόμενο κατάρρευσης της στήριξης προς την Ουκρανία θα αυξήσει τους κινδύνους για τη Γηραιά Ήπειρο και μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες ανατροπές με... δάκτυλο του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Η ενίσχυση φιλορωσικών ή απομονωτιστικών κυβερνήσεων σε χώρες όπως η Σλοβακία, η Γαλλία ή η Ιταλία θα έσπαγε το ενιαίο μέτωπο αλληλεγγύης και αμυντικής χρηματοδότησης προς το Κίεβο, κάτι που μελλοντικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε εφιαλτικές καταστάσεις στη Γηραιά Ήπειρο.
Η προεδρία της Ελλάδας στην Ε.Ε. και τι διακυβεύεται στις Εθνικές Εκλογές
Στο κάδρο των χωρών που διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο στην Ευρώπη προστίθεται και η Ελλάδα, καθώς οι εκλογές θα κρίνουν ποια κυβέρνηση θα χειριστεί "καυτά" ζητήματα κατά τη διάρκεια της προεδρίας της.
Για την Ελλάδα, οι εκλογές του 2027 συνδέονται άμεσα με κρίσιμα εθνικά, οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Η χώρα αναλαμβάνει την προεδρία του συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027 και θα έχει να διαχειριστεί τα απόνερα της πολιτικής αλλαγής στη Γαλλία, τα οποία θα επηρεάσουν συνολικά τη Γηραιά Ήπειρο.
Εάν οι εθνικές κάλπες στην Ελλάδα οδηγήσουν σε παρατεταμένη κυβερνητική αστάθεια ή αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης ακριβώς τη στιγμή που η Αθήνα θα προεδρεύει στις Βρυξέλλες, η θεσμική εικόνα και η διαπραγματευτική ισχύς της χώρας θα πληγούν σοβαρά.
Από την άλλη πλευρά, η Αθήνα δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση την αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής αμυντικής ολοκλήρωσης και της στρατηγικής αυτονομίας. Μια εσωστρεφής Ευρώπη, βυθισμένη σε εθνικιστικές αντιπαραθέσεις, θα περιόριζε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη απέναντι στις προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τη δυνατότητα χρηματοδότησης κοινών αμυντικών προγραμμάτων.
Στα παραπάνω πρέπει να προστεθούν τα ζητήματα του μεταναστευτικού και της συνοχής, καθώς η Ελλάδα χρειάζεται μια Ευρώπη που εφαρμόζει στην πράξη τη δίκαιη κατανομή βαρών και διατηρεί ισχυρά ταμεία συνοχής και αγροτικών επιδοτήσεων στον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.
Εάν οι εκλογές του 2027 φέρουν στην εξουσία κυβερνήσεις που αρνούνται την αλληλεγγύη στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή απαιτούν περικοπές στους κοινοτικούς πόρους, τότε οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου -με πρώτη την Ελλάδα- θα βρεθούν αντιμέτωπες με διπλό οικονομικό και γεωπολιτικό κόστος. Η επόμενη μέρα στην Ευρώπη θα αρχίσει να διαμορφώνεται σταδιακά από την άνοιξη έως τον χειμώνα του 2027.
Από τις κάλπες του Απριλίου και του Μαΐου σε Φινλανδία και Γαλλία μέχρι τις κρίσιμες αναμετρήσεις σε Ελλάδα, Πολωνία και Ιταλία, η Γηραιά Ήπειρος καλείται να αποδείξει αν μπορεί να υπερβεί τον φόβο και τον λαϊκισμό, διαφυλάσσοντας την ενότητα που αποτελεί τη μοναδική εγγύηση ασφάλειας και ευημερίας για τα κράτη-μέλη της.
Σε ένα πλαίσιο μεγάλων ανατροπών, εξωτερικών απειλών και αβεβαιότητας, θα έρθει να προστεθεί η πεζή καθημερινότητα, η οποία καθορίζεται κυρίως από τα ζητήματα της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης.
Μέσα σε ένα τέτοιο ανισόρροπο περιβάλλον, όπου οι ακραίοι θα ζητούν... εκδίκηση ή θα θέλουν να τα κάνουν όλα... ίσιωμα, η Ελλάδα κινδυνεύει να υποστεί διπλή ζημιά: από τη μία θα υπάρχει μια Ευρώπη που θα θυμίζει... ροντέο και από την άλλη, μια ενδεχόμενη πολιτική αστάθεια με ταυτόχρονη ενίσχυση των... ανισόρροπων, θα μας εξέθετε σε μεγάλους εθνικούς κινδύνους...
Η παγίδα που στήνει ο Μητσοτάκης στον Τσίπρα – Πώς θα κινηθεί ο πρωθυπουργός έως τις κάλπες
Η απειλή από τη σύγκλιση των άκρων για τον ελληνικό λαό και η «ασπίδα» που πρέπει να βάλει το Κέντρο
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις