Η τουρκική ένταση «ευνοεί» την Ελλάδα: Τα τεράστια κέρδη, αλλά και οι κίνδυνοι από τις προκλήσεις Ερντογάν

Η Τουρκία προσπαθεί με έναν νομικά αβάσιμο ακροβατισμό να δημιουργήσει προσδοκίες για τη "Γαλάζια Πατρίδα", ανακατεύοντας τα "ήρεμα νερά" που θέλει η ελληνική πλευρά για πολλούς και διάφορους λόγους.

Μετά την κρίση του 2020, είναι γεγονός ότι η Άγκυρα έχει γίνει "χορηγός" της ελληνικής διπλωματίας, αλλά και της στρατιωτικής υπεροχής στην περιοχή, ενώ την ίδια στιγμή, το Ισραήλ της... θυμίζει ότι τα μεγαλεπήβολα σχέδια για επέκταση από την Κασπία έως τον Ατλαντικό, είναι σαν τα παραμύθια σε μωρά για να τα πάρει ο ύπνος! Στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, υπάρχει ένας χρυσός κανόνας που λέει ότι όταν ανοίγεις μια παρτίδα με κινήσεις πανικού, το πιθανότερο είναι να εγκλωβιστείς.

Την τελευταία επταετία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχείρησε να εφαρμόσει στην Ανατολική Μεσόγειο μια στρατηγική διαρκούς, ελεγχόμενης και ενίοτε υβριδικής έντασης απέναντι στην Ελλάδα. Επιδόθηκε σε ένα κρεσέντο παραβιάσεων του εναέριου χώρου στο Αιγαίο και "διαφήμισε" πομπωδώς το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ δεν πρέπει να ξεχνούμε τις απειλές "θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά", συνοδευόμενες από τη γνωστή ατάκα "Μητσοτάκης γιοκ". Αυτή τη στιγμή, η Άγκυρα δείχνει να έχει εξαντλήσει όλα τα χαρτιά της, αλλά το αποτέλεσμα αυτής της επιθετικής ρητορικής αποδείχθηκε ένα ιστορικών διαστάσεων γεωπολιτικό "μπούμερανγκ".

Αυτές οι κινήσεις, που σε μεγάλο βαθμό πήγαζαν από την εσωτερική πολιτική πίεση και την οικονομική αστάθεια στο εσωτερικό της Τουρκίας, λειτούργησαν ως ο απόλυτος καταλύτης για την ελληνική πλευρά. Η Αθήνα, αντί να εγκλωβιστεί σε ένα φοβικό σύνδρομο, εκμεταλλεύτηκε κάθε κίνηση... απελπισίας του Ερντογάν.

Πολύ ψηλά η θέση της Ελλάδας στη διεθνή διπλωματική σκακιέρα

Μέσα σε επτά χρόνια, η Ελλάδα πέτυχε μια πρωτοφανή διπλωματική, στρατιωτική και συμμαχική αναβάθμιση, μετατρέποντας τις τουρκικές κινήσεις απελπισίας σε δικά της μόνιμα κέρδη.

Η απόλυτη διπλωματική απομόνωση της Άγκυρας επήλθε όταν ο Ερντογάν δήλωνε με στόμφο το περιβόητο "Μητσοτάκης γιοκ", επιχειρώντας να κόψει κάθε δίαυλο επικοινωνίας και να μειώσει το κύρος του Έλληνα Πρωθυπουργού. Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι όπως θα περίμενε ή δεν είχε προβλέψει το κόστος που θα είχαν οι κινήσεις του σε σχέση με την Ελλάδα και ειδικά απέναντι στο πρόσωπο του Έλληνα Πρωθυπουργού.

Η απάντηση της Αθήνας δεν δόθηκε με αντίστοιχες... υστερίες, αλλά με μια ιστορική παρουσία στο αμερικανικό Κογκρέσο, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταχειροκροτήθηκε, όταν ανέδειξε τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή. Οι προσωπικές επιθέσεις και η επιθετική ρητορική του Ερντογάν λειτούργησαν ως το καλύτερο πειστήριο για τη διεθνή κοινότητα.

Η Ελλάδα κατάφερε να παρουσιαστεί σε Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες ως ένας προβλέψιμος, ώριμος και αξιόπιστος σύμμαχος της Δύσης, την ίδια ώρα που η Τουρκία φλέρταρε ανοιχτά με τη Μόσχα, αγοράζοντας τους ρωσικούς πυραύλους S-400, ενώ εκβίαζε το ΝΑΤΟ για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Αυτή η αντίθεση απομόνωσε την Άγκυρα από τα μεγάλα κέντρα λήψης αποφάσεων, με το αμερικανικό Κογκρέσο να βάζει για χρόνια "πάγο" στα τουρκικά εξοπλιστικά προγράμματα.

Το "όπλο" των συμμαχιών

Η μεγαλύτερη κίνηση απελπισίας της Άγκυρας, το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, είχε ως στόχο να εξαφανίσει από τον χάρτη τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών και να εγκλωβίσει την Αθήνα.

Αυτή η κίνηση της Τουρκίας, αντί να τρομάξει την ελληνική διπλωματία, προκάλεσε τα άμεσα αντανακλαστικά της. Η Αθήνα "έχτισε" ένα "τείχος" περιφερειακών συμμαχιών που άφησε την Τουρκία παντελώς απομονωμένη. Μέσα σε αυτή την επταετία, η Ελλάδα υπέγραψε μερική οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Αίγυπτο, ακυρώνοντας στην πράξη τους τουρκικούς σχεδιασμούς, θεσμοθέτησε στρατηγικές συμμαχίες με το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, φέρνοντας τις χώρες του Κόλπου στην "αυλή" της Ανατολικής Μεσογείου. Επιπλέον, η χώρα μας πέτυχε την υπογραφή της ιστορικής αμυντικής συμφωνίας με τη Γαλλία, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, πράγμα που σημαίνει ότι σε περίπτωση επίθεσης, το Παρίσι θα βρίσκεται στο πλευρό της Αθήνας.

Με βάση τα προαναφερόμενα, η Τουρκία συνειδητοποίησε ότι η πολιτική της "Γαλάζιας Πατρίδας" δεν τρόμαξε κανέναν, αλλά αντίθετα ανάγκασε όλους τους ισχυρούς παίκτες της περιοχής να συμμαχήσουν με την Ελλάδα για να αναχαιτίσουν τον τουρκικό αναθεωρητισμό.

Η μεγάλη ανατροπή σε αέρα και θάλασσα στο Αιγαίο και στον Έβρο

Τα υπερ-σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη "Ραφάλ", οι επίσης υπερ-σύγχρονες φρεγάτες "Μπελαρά" και το κλείσιμο της συμφωνίας για την απόκτηση των αμερικανικών αεροσκαφών F-35, ήταν το... τίμημα της αμετροέπειας του Ερντογάν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σύμφωνα με πολιτικούς, διπλωματικούς και στρατιωτικούς αναλυτές, αν υπάρχει ένας τομέας όπου ο Ερντογάν θα έπρεπε να μετανιώνει πικρά για την πίεση που άσκησε, αυτός είναι οι εξοπλισμοί. Η διαρκής απειλή στο Αιγαίο έδωσε στην ελληνική κυβέρνηση το απόλυτο πολιτικό και εθνικό επιχείρημα για να προχωρήσει στο πιο εκτεταμένο, γρήγορο και ποιοτικό εξοπλιστικό πρόγραμμα των τελευταίων πολλών δεκαετιών. Ενώ η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 λόγω της εμμονής της με τους S-400, η Ελλάδα έκανε ένα τεράστιο τεχνολογικό άλμα.

Η αγορά των γαλλικών μαχητικών Rafale, η αναβάθμιση των αμερικανικών F-16 σε επίπεδο Viper και η επίσημη είσοδος της Ελλάδας στο πρόγραμμα των F-35 άλλαξαν ριζικά τις ισορροπίες στον αέρα. Παράλληλα, η ναυπήγηση των ψηφιακών φρεγατών Belharra εξασφαλίζει την ελληνική κυριαρχία στη θάλασσα. Οι κινήσεις απελπισίας του Ερντογάν ανάγκασαν την Ελλάδα να θωρακιστεί σε τέτοιο βαθμό, που σήμερα η Άγκυρα γνωρίζει ότι οποιοδήποτε επιχειρησιακό λάθος στο Αιγαίο θα έχει γι' αυτήν ολέθριο κόστος.

Η Ευρώπη σταματάει στον Έβρο

Η μετατροπή του διμερούς προβλήματος με την Τουρκία σε ευρωπαϊκό επιτεύχθηκε μέσα από συγκεκριμένες διπλωματικές κινήσεις, τις οποίες διέπει η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη.

Τον Μάρτιο του 2020, η Άγκυρα επιχείρησε μια πρωτοφανή υβριδική επίθεση, εργαλειοποιώντας χιλιάδες απελπισμένους μετανάστες στα σύνορα του Έβρου. Ο στόχος ήταν σαφής, καθώς ο Ερντογάν πίστευε ότι θα μπορούσε να λυγίσει την Ελλάδα, να προκαλέσει εσωτερική κρίση και να αναγκάσει την Αθήνα σε υποχωρήσεις ή ακόμη και σε πτώση της κυβέρνησης, παρά το γεγονός ότι βρισκόμασταν στο "ειδικό περιβάλλον" της πανδημίας.

Αυτή η κίνηση απελπισίας εξελίχθηκε σε μια ακόμη ελληνική νίκη. Η Αθήνα κράτησε τα σύνορα με απόλυτη αποφασιστικότητα, αλλά το κυριότερο ήταν ότι έφερε την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Έβρο. Για πρώτη φορά, με τον πιο επίσημο τρόπο, οι Βρυξέλλες αναγνώρισαν ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά σύνορα, μετατρέποντας μια διμερή ελληνοτουρκική διαφορά σε ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Έκτοτε, η χρηματοδότηση για τη θωράκιση των συνόρων και η παρουσία της Frontex αποτελούν μόνιμα κέρδη για τη χώρα μας.

Τα πολιτικά οφέλη για την κυβέρνηση από τους ακροβατισμούς της Τουρκίας

Η διαχείριση της τουρκικής προκλητικότητας δεν απέφερε κέρδη μόνο εκτός συνόρων, αλλά λειτούργησε ευεργετικά και για το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό.

Η κυβέρνηση κατάφερε να επιδείξει ψυχραιμία, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα στις μεγάλες κρίσεις, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης και ενισχύοντας την εθνική συνοχή. Η τουρκική απειλή αφαίρεσε κάθε περιθώριο για στείρες μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό. Η ανάγκη για ισχυρή άμυνα, σταθερή οικονομία και διεθνείς συμμαχίες έγινε κοινός τόπος για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Το αφήγημα της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας σε μια φλεγόμενη περιοχή ενισχύθηκε, γεγονός που λειτούργησε ως μαγνήτης για μεγάλες ξένες επενδύσεις, καθώς οι διεθνείς αγορές είδαν μια χώρα που, παρά τις γεωπολιτικές προκλήσεις, παραμένει ασφαλής και θωρακισμένη.

Η Ελλάδα αποτελεί αυτή τη στιγμή κυρίαρχο "παίκτη" στην ευρύτερη περιοχή. Η αποτίμηση της τελευταίας επταετίας δείχνει ότι ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν βρήκε απέναντι του έναν τοίχο από διεθνείς συμφωνίες, υπερσύγχρονα όπλα και διπλωματική υπεροχή. Η Τουρκία, στην προσπάθεια της να γίνει περιφερειακή υπερδύναμη μέσω της πίεσης και της έντασης, κατάφερε να πετύχει το ακριβώς αντίθετο. Ανέδειξε την Ελλάδα ως τον πραγματικό εγγυητή της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ οι κινήσεις απελπισίας της Άγκυρας ανάγκασαν την Αθήνα να κινηθεί μεθοδικά, να εξοπλιστεί έξυπνα και να συμμαχήσει με τους ισχυρότερους παίκτες του πλανήτη.

Σήμερα, η Ελλάδα δεν είναι απλώς μια χώρα που αμύνεται, αλλά ένας κυρίαρχος γεωπολιτικός παίκτης, που έχει μετατρέψει κάθε απειλή σε μια μόνιμη, στρατηγική επιτυχία. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία... καραδοκεί και δεν υπάρχει περιθώριο εφησυχασμού, ούτε για ένα... δευτερόλεπτο!

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις