Η κυβέρνηση βρίσκεται πιεσμένη λόγω της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία, επί της ουσίας αποτελεί μια... μπούρδα, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι άλλο πράγμα να φανταζόμαστε ότι γίνεται κάτι σε ευρεία κλίμακα και άλλο να μαθαίνεις ότι το έπραξε ο τάδε ή ο δείνα.

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Χθες, ο Διοικητής της Τραπέζης Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, στην 93η γενική συνέλευση των μετόχων της τράπεζας, παρουσίασε την ετήσια έκθεση για την οικονομία, η οποία προφανώς έχει ως σημείο αναφοράς τις δραματικές εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο. Πέρα από την καταγραφή των μέχρι στιγμής δεδομένων και των προβλέψεων της ΤτΕ, η έκθεση έχει τεράστια σημειολογική σημασία, καθώς επί της ουσίας αποτελεί ουσιαστική παρέμβαση στις πολιτικές εξελίξεις.

Με ξεκάθαρο τρόπο, ο Διοικητής Γιάννης Στουρνάρας εξέπεμψε SOS. Κατέστησε σαφές ότι στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο κόσμος, η Ελλάδα δεν μπορεί να κινείται στην αβεβαιότητα. Η χώρα μας παρά το success story της τελευταίας επταετίας, είναι ευάλωτη στις γεωπολιτικές κρίσεις και ανήκει σε μια Ευρώπη, που προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της. Άρα, από εκεί ξεκινάει η συζήτηση και όχι από το τι φαντάζεται ο καθένας σαν να πρόκειται για εκδρομή στο λιβάδι με τις πεταλούδες...

Ζήτημα επιβίωσης

Ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν αποκαλυπτικός και περιγραφικός θέτοντας προ των ευθυνών όλο τον πολιτικό κόσμο της χώρας.

Η θητεία του ως υπουργός Οικονομικών στην εξαιρετικά δύσκολη περίοδο των μνημονίων επί συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ, αλλά και η τεράστια εμπειρία και το κύρος του μέσα στο συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να καθηλώνει. Αυτή η διαπίστωση αφορά τον πολιτικό κόσμο της χώρας, όσο και τα... δέκα εκατομμύρια πολίτες της.     Η έκκληση Στουρνάρα για πολιτική σταθερότητα, ήταν ευθεία αναφορά στο ΠΑΣΟΚ και τους... λοιπούς "συγγενείς", μπας και σταματήσουν τα παιχνίδια με τις εκλογές.

Η χώρα παρακολουθεί τις δραματικές διεθνείς εξελίξεις και όλοι γνωρίζουμε ότι σε τέτοιες ταραγμένες περιόδους, οι αγορές μας περιμένουν με το... δάκτυλο στη σκανδάλη! Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας είναι μια μεγάλη επιτυχία, αλλά είναι η αφετηρία της διαδρομής προς το κλαμπ των αναπτυγμένων αγορών που πρέπει να έχουν αξιόχρεο, τουλάχιστον Α. Για να διατηρηθεί αυτό το κεκτημένο, πρέπει να υπάρχει δημοσιονομική πειθαρχία, συνέχεια στις μεταρρυθμίσεις και απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Επειδή μιλάμε για τρία κολοσσιαίας σημασίας στοιχήματα. αυτομάτως, το αίτημα για εκλογές από το αντι-Μητσοτακικό μπλοκ, είναι εξ΄ ορισμού υπονομευτικό.

Η απώλεια έστω και ενός εξαμήνου λόγω πολιτικής αστάθειας ή διατάραξης του μετεκλογικού κύκλου, ισοδυναμεί με ανυπολόγιστο κόστος και απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ. Η σταθερότητα που επικαλείται ο κεντρικός τραπεζίτης δεν είναι ένα σύνθημα που έχει να κάνει με την κυβέρνηση, ούτε σχετίζεται με τις... ανοησίες κάποιων ότι ο κεντρικός τραπεζίτης παίζει το παιχνίδι της κυβέρνησης. Πρέπει να γνωρίζουν όλοι, ότι οι θέσεις κυβέρνησης και Τραπέζης Ελλάδος ταυτίζονται γιατί όταν γνωρίζεις πώς λειτουργεί η οικονομία και η αγορά, δεν μπορεί να φαντάζεσαι άλλα πράγματα. Τόσο απλά! Το μόνο που έχουμε να επισημάνουμε είναι ότι οποιαδήποτε συζήτηση για ανατροπές ή "προοδευτικά πειράματα", αυτή τη στιγμή ισοδυναμεί με οικονομική αυτοχειρία. Είναι ζήτημα επιβίωσης για τη χώρα να μην αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων και φυσικά να μη μπλέξουμε σε περιπέτειες μετά τις εκλογές...

Η... στρατηγική της ανευθυνότητας από την αντιπολίτευση

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μοιάζουν να ζουν σε μια παράλληλη πραγματικότητα και τουλάχιστον οι σύντροφοι σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τον Τσίπρα, θα έπρεπε να είναι πιο... προσεκτικοί λόγω παρελθόντος!

Χθες, ο Διοικητής της Τραπέζης Ελλάδος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις οικονομικές εξελίξεις, με βάση όσα δραματικά συμβαίνουν στον Περσικό Κόλπο, αλλά η αντιπολίτευση είναι σε... άλλο μήκος κύματος. Πραγματικά είναι λυπηρό και πολύ εξοργιστικό, να υπάρχον στο εγχώριο πολιτικό σύστημα κόμματα που κυβέρνησαν ή φιλοδοξούν να κυβερνήσουν, τα οποία επενδύουν στην καταστροφολογία. Δεν ήταν σχεδόν πουθενά για να στηρίξουν κορυφαίες εθνικές επιλογές των τελευταίων ετών, μέσα σε ένα πρωτοφανώς ταραγμένο τοπίο. Ευτυχώς που η χώρα είχε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τον Μητσοτάκη και αντιμετώπισε στο μέτρο του δυνατού κορυφαίες κρίσεις, όπως η πανδημία, η υβριδική απειλή από την Τουρκία και η ενεργειακή κρίση λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη λένε λόγια του... αέρα και "σερβίρουν" στο εκλογικό σώμα, μόνο τις λέξεις που είναι γραμμένες στο "μενού" του λαϊκισμού. Δεν διδάχθηκαν τίποτα από το παρελθόν και κυρίως για όλα όσα μας έφεραν στη μνημονιακή επιτροπεία. Πλειοδοτούν σε παροχές, χωρίς να καταθέτουν κάποια αιτιολογημένη έκθεση άντλησης ή εξοικονόμησης των σχετικών πόρων. Αρνούνται κάθε αξιολόγηση και μεταρρύθμιση στη χώρα και όλοι αυτοί οι τύποι αυτοπροσδιορίζονται ως "προοδευτικοί" ή σε άλλες περιπτώσεις ως "πατριώτες". Μάλιστα, όπως είδαμε και στην περίπτωση των Τεμπών, δεν διστάζουν να "εργαλειοποιήσουν" κάθε κοινωνικό θέμα για να δημιουργήσουν κλίμα τοξικότητας ή και αποσταθεροποίησης. Η στάση τους είναι ανεύθυνη έως και επικίνδυνη, κάτι που ανάγκασε τον Γιάννη Στουρνάρα να κάνει λόγο στην ετήσια έκθεση για "πολιτικό ρίσκο". Εδώ που έχουμε φτάσει, οι αγορές δεν φοβούνται μόνο την επιδείνωση των μεγεθών λόγω της πολεμικής κρίσης, αλλά και την πιθανότητα να επιστρέψει η χώρα σε χέρια ανθρώπων που θεωρούν τη δημοσιονομική πειθαρχία ως "νεοφιλελεύθερη λαίλαπα".

Η αντιπολίτευση οφείλει να σοβαρευτεί. Η τακτική της καταψήφισης κρίσιμων αποφάσεων για τις αμυντικές δαπάνες, τις μεταρρυθμίσεις, την παιδεία, την υγεία και άλλα, δεν είναι πολιτική στάση. Συνιστά εθνική μειοδοσία, καθώς χώρα με διαλυμένη οικονομία είναι εξαρτημένη και υποδουλωμένη. Καλό είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αν δεν μπορούν να προσφέρουν μια αξιόπιστη, κοστολογημένη και ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση, τουλάχιστον να μην υπονομεύουν την προσπάθεια μιας ολόκληρης χώρας. Γιατί με τη στάση που ακολουθούν μέχρι σήμερα, μας δίνουν την εντύπωση ότι λειτουργούν κατ΄ εντολήν ξένων κέντρων που θέλουν το κακό της χώρας και όχι την πρόοδο της...

Ηρεμία ή... χάος

Η αντιπολίτευση, με τη σημερινή της μορφή, δείχνει να μην έχει διδαχθεί τίποτα από τα παθήματα του παρελθόντος και αντί να λειτουργήσει ως θεσμικό αντίβαρο που εγγυάται τη συνέχεια του κράτους, συμπεριφέρεται ως "εμπρηστής" που περιμένει μια σπίθα για να κάψει το οικοδόμημα της ανάκαμψης.

Η κρίσιμη παράμετρος που έθεσε ο Γιάννης Στουρνάρας είναι η διασφάλιση της ομαλής διακυβέρνησης μετά τις εκλογές του 2027. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα δεν αντέχει παρατεταμένη περίοδο ακυβερνησίας, αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων και κυβερνήσεων συνεργασίας όπου θα κυριαρχεί ο φόβος της πολιτικής ομηρίας λόγω ιδεοληπτικών αγκυλώσεων. Η οικονομία χρειάζεται καθαρό ορίζοντα, καθαρές θέσεις, επίτευξη στόχων, ικανότητα διαχείρισης, μεγιστοποίηση του οφέλους και ελαχιστοποίηση του κόστους. Καμιά πολιτική δύναμη πέραν της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να διαχειριστεί τέτοιες καταστάσεις.

Από την άλλη, όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα είναι σε... κοινή θέα για τους επενδυτές και τις αγορές. Επί 7 έτη μας βλέπουν και επενδύουν στο ελληνικό success story, καθώς διαπιστώνουν ότι υπάρχει μια κυβέρνηση που διαθέτει αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα. Αντιθέτως, προβληματίζονται από την αντιπολίτευση, η οποία μόνο διαμαρτύρεται ή "πετάει"... μπαρούφες, καθώς οι άνθρωποι έχουν πάρει διαζύγιο από την... αριθμητική και τα οικονομικά μεγέθη. Ειδικά εκεί στο ΠΑΣΟΚ, πρέπει να καταλάβουν ότι το μήνυμα Στουρνάρα είναι πολύ πιο ηχηρό απ΄ όσο φαντάζονται. Ο κεντρικός τραπεζίτης προέρχεται από τον αριστερό χώρο και ειδικά από το ΠΑΣΟΚ, οπότε γνωρίζει πολύ καλά πώς σκέφτονται και πράττουν. Έχει περάσει φυσικά και την περιπέτεια επί ΣΥΡΙΖΑ, οπότε ό,τι λέει είναι... to the point!

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που κόπτονται για τη χώρα και τους πολίτες, πρέπει να αντιληφθούν ότι αν... στραβώσουν τα πράγματα και μπλέξουμε σε πολιτική αβεβαιότητα και πολιτική "Βαβέλ", τότε η φυγή κεφαλαίων θα είναι ακαριαία. Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας και όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί "χαβαλέδες" είναι ότι οι μειώσεις φόρων και οι παροχές είναι αποτέλεσμα της πολιτικής σταθερότητας και του μερίσματος που δημιουργεί για την κοινωνία. Χωρίς ισχυρή οικονομία, δεν υπάρχουν ούτε αυξήσεις μισθών, ούτε στήριξη των ευάλωτων και όποιος υπόσχεται το αντίθετο, απλώς εξαπατά τον ελληνικό λαό.

Αυτή τη στιγμή, η χώρα πρέπει να έχει σταθερή κυβέρνηση και γενικά πολιτική σταθερότητα. Αυτήν την εξασφαλίζει μόνο η Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όταν με το καλό φτάσουμε στις εκλογές του 2027, τότε τα 10 εκατομμύρια πολίτες αυτής της μικρής κουκίδας του παγκόσμιου χάρτη, πρέπει να καταλάβουν ότι αυτή η χώρα θέλει ηρεμία για να μην γκρεμιστούν ή να μην αμφισβητηθούν όσα επιτεύχθηκαν τα προηγούμενα 7 χρόνια. Θέλουμε ηρεμία και όχι χάος. Αν κάποιοι στην αντιπολίτευση πιστεύουν ότι η έξοδος της Νέας Δημοκρατίας και του Μητσοτάκη από την εξουσία θα φέρουν την ηρεμία, μάλλον θα το μετανιώσουν πολύ γρήγορα. Γιατί όταν η οικονομία θα έχει μπει σε οπισθοπορεία, τότε θα καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα της ψευτιάς τους. Ο Τσίπρας αποτελεί το πιο τρανό παράδειγμα προς αποφυγή. Κάποιοι του μοιάζουν και πιστεύουν ότι θα επιβιώσουν. Ας αλλάξουν πλευρό...