Η μελέτη αφορά σε 50 πάσχοντες από νόσο COVID-19 στην Γαλλία. Οι επιστήμονες ξεκίνησαν από τη μεγάλη διαφοροποίηση στη συμπτωματολογία, καθώς κάποιοι ήταν ασυμπτωματικοί ή είχαν ήπιο βήχα ενώ άλλοι έφταναν σε σημείο να μην μπορούν να αναπνεύσουν μόνοι τους και χρειάζονταν μηχανική υποστήριξη.
Στόχος ήταν να βρουν το κοινό στοιχείο μεταξύ όσων είχαν σοβαρά συμπτώματα.
Αναλύοντας δείγματα αίματος, ανοσοκυττάρων και ιστού αλλά και άλλα γενετικά δείγματα από ασθενείς, οι ειδικοί εντόπισαν την «υπογραφή» της σοβαρής λοίμωξης: επρόκειτο για τον συνδυασμό ανεπαρκούς ανταπόκρισης της ιντερφερόνης και υπερβολικής φλεγμονής.
Οι Γάλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να είναι το χαρακτηριστικό όλων των σοβαρά πασχόντων από νόσο COVID-19.
Πιο συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση είχαν ανεπάρκεια στην απόκριση της ιντερφερόνης τύπου Ι – ένα είδος πρωτεΐνης που χρησιμοποιείται από το ανοσοποιητικό σύστημα για την καταπολέμηση των λοιμώξεων.
Επιπλέον, υπήρχαν υψηλότερα από τα κανονικά επίπεδα προφλεγμονώδους σηματοδότησης. Μαζί, οι δύο αυτές αντιδράσεις άφηναν τους ασθενείς με λίγα «εφόδια» για να καταπολεμήσουν τη λοίμωξη COVID-19.
Η μελέτη ενισχύει άλλες έρευνες που έχουν δείξει ότι η σηματοδότηση της ιντερφερόνης στις επηρεαζόμενες από τη λοίμωξη περιοχές μπορεί να παίζει ρόλο στον μετριασμό της εξέλιξης της νόσου.
Τέτοιες μελέτες έχουν δείξει ότι η διάρκεια, ο χρόνος και το σημείο της έκθεσης της ιντερφερόνης στον ιό είναι κρίσιμοι παράγοντες που φαίνεται να αποτελούν το υπόβαθρο της επιτυχίας με τις τρέχουσες θεραπείες.
Τέλος οι ερευνητές, ελπίζουν ότι όλα αυτά τα στοιχεία συνδυαστικά θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη νέων θεραπειών που θα ενισχύουν την απόκριση της ιντερφερόνης και θα μειώνουν τη φλεγμονή.
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
