Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει μορατόριουμ με τον Τσίπρα

Ένα ακόμη πολιτικό τέχνασμα για να εγκλωβίσει την Κυβέρνηση στην αδράνεια και να καταφέρει να κερδίσει πολιτικό χρόνο εφηύρε ο Αλέξης Τσίπρας, σε μία κρίσιμη χρονική συγκυρία που η χώρα παλεύει να βγει στο ξέφωτο μετά από την πολύμηνη μάχη με την πανδημία.

Τα παιχνιδάκια του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν βρίσκουν ανταπόκριση κατά κύριο λίγο στην κοινωνία που αντιλαμβάνεται πως η συγκεκριμένη πρόταση υποκρύπτει σκοπιμότητα που στόχο έχει αφενός να καταλογίσει ανικανότητα στην Κυβέρνηση, αφετέρου να διεκδικήσει έναν αναβαθμισμένο ρόλο για τον εαυτό του για να ανακαταλάβει τους αρμούς της εξουσίας από την πίσω πόρτα.

Στην παρούσα φάση η χώρα χρειάζεται σχέδιο, αποφασιστικότητα και δραστική αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας, στοιχεία που δεν μπορεί να υποστηρίξει ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος βρίσκεται απομακρυσμένος από την πραγματικότητα, καταγράφει ένδεια σοβαρών πολιτικών προτάσεων και επιδίδεται σε ένα καθημερινό κρεσέντο λαϊκισμού και επαναστατικής γυμναστικής, καλώντας τους πολίτες σε πολυάριθμες διαδηλώσεις, αγνοώντας κάθε μέτρο πρόληψης για τον Κορωνοϊό.

Στην παρούσα φάση καμιά σοβαρή πολιτική δύναμη δεν θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον κ. Τσίπρα, να ταυτιστεί δηλαδή με την ανευθυνότητα, με περιθωριακές πρακτικές και με αντιλήψεις που γυρίζουν τη χώρα δεκαετίες πίσω. Ποιος μπορεί άραγε να λάβει σοβαρά έναν αρχηγό που από τη μία πλευρά υποδαυλίζει την ένταση και από την άλλη ζητά συνεργασία;

Γίνεται πλέον σαφές ότι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε αδιέξοδο, τρομάζει από τις δημοσκοπήσεις, δεν μπορεί να επανακτήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με την κοινωνία, αναζητεί στηρίγματα για την πολιτική του επιβίωση, γι’ αυτό και επιχείρησε να μπλέξει την Κυβέρνηση σε μία άνευ περιεχομένου συζήτηση.

Στην αντίπερα όχθη, το Μέγαρο Μαξίμου δεν αφήνει περιθώριο να εξελιχθεί αυτή η χωρίς νόημα κουβέντα και προχωρά το σχέδιο του για την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα, αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ στην άκρη να παλεύει με το αδιέξοδο και τις ξεθωριασμένες αναμνήσεις από τη δική του διακυβέρνηση.