Του Χρήστου Υφαντή
Την απόλυτη αδυναμία του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ να διαμορφώσουν, με πρωταγωνιστικούς όρους, την πολιτική κουβέντα και να επιβάλλουν την δική τους ατζέντα ακόμη σε μια κοινωνία που πένεται και δυσκολεύεται εξαιρετικά από την πανδημία και τις επιδράσεις της. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο «ηγέτης του» αποδεικνύεται ότι δεν διαθέτουν, πλέον, κανένα αφήγημα ικανό να γίνει αποδεκτό καν από τους πολίτες, πόσο μάλλον να τους κινητοποιήσει πίσω από τις σημαίες της καθ’ ημάς ιδεοληπτικής αριστεράς.
Δεν είναι εκτός πραγματικότητας να υποθέσει κανείς ότι, στην ουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει την ελληνική εκδοχή της «ψεκασμένης» αριστεράς, οι πολιτικές προοπτικές της οποίας είναι δυσδιάκριτες και κινούνται ανάμεσα στα πασίγνωστα παραδοσιακά νεοκομμουνιστικά δόγματα και στις νεοδεξιές ιδεοληψίες, διάστημα στο οποίο τόσο ο Τσίπρας όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση κινείται με εξαιρετική άνεση και ταχύτητα, ανάλογα με τη συγκυρία.
Η βαρύτατη ήττα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη συζήτηση στη Βουλή και οι γνωστές εσωκομματικές γκρίνιες που συνόδευσαν μια ακόμη, στα όρια του γραφικού, εμφάνιση του κ. Τσίπρα ( η εικόνα ενός κεντροδεξιού πρωθυπουργού να ανεμίζει τα προτάγματα της νεολαίας Λαμπράκη και να αστειεύεται με τις ανιστόρητες αναφορές του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι χαρακτηριστική) οδηγούν τον ΣΥΡΙΖΑ να μεταφέρει, πλέον, το κέντρο βάρους της αντιπαράθεσης του με την κυβέρνηση εντός των πανεπιστημίων.
Ετοιμάζεται, στο πλαίσιο αυτό, πυρετωδώς ένα κίνημα υπεράσπισης των αριστερών κατακτήσεων όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου με τη συνεργασία του κεντρικού ΣΥΡΙΖΑ, όλων των ακτιβιστικών συλλογικοτήτων των πανεπιστημίων και της πλειοψηφίας των πρυτάνεων των ΑΕΙ με στόχο να περιορίσει, να αφυδατώσει και στην ουσία να ουδετεροποιήσει όλες τις αλλαγές που ψηφίστηκαν, με αιχμή ντου δόρατος εκείνες που αναφέρονται στον έλεγχο και στην αστυνόμευση των πανεπιστημιακών χώρων.
«Ο νόμος ψηφίστηκε, αλλά δεν πρόκειται να εφαρμοστεί» είναι το σύνθημα που συμπυκνώνει τις πολιτικές προτεραιότητες της Κουμουνδούρου για την επόμενη μέρα στα ΑΕΙ, καθώς τα κεντρικά στελέχη του κόμματος αντιλαμβάνονται ότι μόνο σε αυτή την ιδιότυπη αντίσταση στην εφαρμογή των διατάξεων μπορούν να ελπίζουν πια για να δημιουργήσουν πολιτικά αναχώματα που θα τους επιτρέψουν να διατηρήσουν αυτό το προνομιακό πεδίο παραγωγής στελεχών.
Οι αφαιρετικά «παλαβές» διατυπώσεις του κ. Νίκου Φίλη για τον χαρακτήρα των ΑΕΙ και τους στόχους που αυτά υπηρετούν στην κοινωνία είναι χαρακτηριστικές της αντίληψης που κυριαρχεί στην αξιωματική αντιπολίτευση για τα πανεπιστήμια.
Η προοπτική αυτά να χαθούν ως χώροι αναπαραγωγής της αριστερής ιδεολογίας και να αντικατασταθούν με την πανεπιστημιακή πραγματικότητα των χωρών της δύσης προκαλεί συναγερμό στην Κουμουνδούρου, καθώς η πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι το τελευταίο οχυρό για την επιβεβαίωση της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς σε μια κοινωνία που ζει μια περίοδο απαγκίστρωσης από τις παράνοιες της μεταπολίτευσης και ανιχνεύει άλλους δρόμους για το μέλλον.
Στην προοπτική της «μητέρας όλων των μαχών» που θα δοθεί, μόλις τα ΑΕΙ ανοίξουν καιν πάλι, εντός των πανεπιστημιακών χώρων ο ΣΥΡΙΖΑ προσδοκά στη στήριξη της πλειοψηφίας των πανεπιστημιακών «δασκάλων», οι οποίοι είναι, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, συνδεδεμένοι μαζί του και για λόγους υποχρέωσης ( χωρίς την κομματική στήριξη δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να ονομαστούν «πανεπιστημιακοί»).
Τους προορίζει για αιχμή του δόρατος και προσβλέπει και στη δική τους έντονη αντίδραση όταν στα πανεπιστήμια εμφανιστούν οι πρώτες ομάδες του ειδικού αστυνομικού σώματος ( ειδικοί φρουροί) για να αναλάβουν υπηρεσία.
Πόσες ελπίδες έχει να δημιουργήσει το κίνημα που ονειρεύεται και να ακυρώσει στην πράξη το νόμο της κυβέρνησης; Ελάχιστες, αλλά πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
Μέχρι τότε στην Κουμουνδούρου θα έχουν ένα καινούργιο παιχνίδι να περνάνε την ώρα τους και να φαντασιώνονται επαναστάσεις και αριστερές παλινορθώσεις…
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
