Ομιλία για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Κολλεγίου Αθηνών πραγματοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι το σχολείο θα πρέπει να συνεχίσει στον καινοτόμο δρόμο που ακολουθεί καθώς «ό,τι δεν αλλάζει φθίνει».
Όπως είπε στην ομιλία που απηύθυνε στο Θέατρο του Κολλεγίου, «θέλω από καρδιάς να ευχηθώ στο σχολείο στο οποίο τόσο αγαπούμε να συνεχίσει αυτόν τον καινοτόμο δρόμο και κυρίως να μην φοβάται να αλλάξει. Όπως αλλάζουν οι καιροί, πρέπει να αλλάξουν και πράγματα», ανέφερε μεταξύ άλλων και κατέληξε λέγοντας: «μέσα από ένα πνεύμα υγιούς συνεργασίας μπορούν να βρεθούν λύσεις. Ξέρετε καλά, ό,τι δεν αλλάζει φθίνει. Και δεν θέλουμε το Κολλέγιο να φθίνει».
Στην συνέχεια ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις προκλήσεις του μέλλοντος. Η πρώτη αφορά «την τεράστια πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης για το μέλλον της εκπαίδευσης. Δεν νοείται το Κολλέγιο να μην βρίσκεται στην πρωτοπορία. Αναφέρω ενδεικτικά πως δημόσια σχολεία είναι σε σύμπραξη με εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης. Θα ήθελα στη συζήτηση για το πώς ενσωματώνουμε την τεχνητή νοημοσύνη στην εκπαίδευση το Κολλέγιο να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή».
Η δεύτερη «αφορά την σύνθεση του ίδιου του μαθητικού σώματος και κατά πόσο το Κολλέγιο εξακολουθεί να είναι ένα σχολείο που δίνει ευκαιρίες στα παιδιά ασχέτως της οικονομικής τους κατάστασης. Πόσα μπαίνουν μέσω εξετάσεων και πόσα μέσω άλλου τρόπου. Είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει. Νομίζω ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχασε αυτή την κοινωνική διαστρωμάτωση που είχε τη δική μας εποχή».
Η τρίτη πρόκληση αφορά τις οικονομικές δυνατότητες του Κολλεγίου. «Οραματίζομαι αγαπητοί πρόεδροι ένα Κολλέγιο που θα έχει ένα καταπίστευμα τόσο ισχυρό το οποία θα επιτρέπει σε όποιον μαθητή έχει τη δυνατότητα να εισέλθει αξιοκρατικά μέσα από εξετάσεις και εάν δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα δίδακτρα, αυτά να καλύπτονται από το καταπίστευμα. Πιστεύω ότι το Κολλέγιο πρέπει να θέσει αυτό τον στόχο».
Η τέταρτη «συνδέεται με τις διαφορετικές προτεραιότητες των μαθητών μας. Πώς το σχολείο θα γίνει πραγματικά ένα σχολείο συμπεριληπτικό το οποίο θα αναγνωρίζει την διαφορετικότητα, θα σέβεται και θα αναγνωρίζει τα μεγάλα προβλήματα της ψυχικής υγείας που βλέπουμε δυστυχώς να αντιμετωπίζουν παιδιά και έφηβοι και πώς αυτό θα γίνει πραγματικά μία προτεραιότητα έτσι ώστε τα παιδιά να είναι ευτυχισμένα στο σχολείο και να περνάνε καλά».
«Εμείς μπορεί να τα καταφέραμε σχετικά καλά στη ζωή μας και ως ένα βαθμό αυτό να το οφείλουμε στο Κολλέγιο. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και κάποιοι οι οποίοι αποφοίτησαν από το Κολλέγιο με δυσάρεστες εμπειρίες, με δύσκολες εμπειρίες οι οποίες είχαν να κάνουν με πρακτικές που στην δική μας εποχή μπορεί να ήταν αποδεκτές, σήμερα όμως δεν μπορούν να είναι αποδεκτές. Οπότε η έμφαση στην ψυχική υγεία των παιδιών μας με όλα τα εργαλεία που μπορούμε να τους δώσουμε έτσι ώστε να γίνουν ολοκληρωμένοι και χαρούμενοι άνθρωποι και δημιουργικοί πολίτες, νομίζω πρέπει να είναι προτεραιότητα του σχολείου για τα επόμενα 100 χρόνια. Ή ας πούμε για τα επόμενα 10 χρόνια γιατί δεν θα είμαστε εδώ στα 200 χρόνια του Κολλεγίου», συμπλήρωσε.