Περίπου 62 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Κήτους βρίσκεται ο γαλαξίας «Messier 77» και είναι ένας από τους πιο φωτεινούς και μελετημένους γαλαξίες στο νυχτερινό ουρανό.
Επίσης, είναι γνωστός με τις ονομασίες Squid Galaxy, NGC 1068, LEDA 10266 και Cetus A, ενώ έχει φαινόμενο μέγεθος 9,6. Ο «Messier 77» ανακαλύφθηκε το 1780 από τον Γάλλο αστρονόμο Πιερ Μεσαίν ο οποίος αρχικά τον θεώρησε νεφέλωμα.
Ο Σαρλ Μεσιέ πίστευε ότι το φωτεινό αντικείμενο που παρατηρούσε ήταν ένα σμήνος άστρων όμως με την πρόοδο της τεχνολογίας αποκαλύφθηκε ότι πρόκειται για γαλαξία.
Με διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός ο Messier 77 είναι ένας από τους μεγαλύτερους γαλαξίες στον κατάλογο Messier. Είναι τόσο ογκώδης ώστε η βαρυτική του δύναμη παραμορφώνει και στρεβλώνει γειτονικούς γαλαξίες. Επίσης, αποτελεί έναν από τους πιο κοντινούς γαλαξίες που διαθέτουν ενεργό γαλαξιακό πυρήνα.
Ο «Messier 77» ταξινομείται ως γαλαξίας τύπου Seyfert II, χαρακτηρισμένος από την έντονη εκπομπή υπέρυθρης ακτινοβολίας. Σύμφωνα με τους αστρονόμους του τηλεσκοπίου Webb, στο κέντρο του «Messier 77» υπάρχει μια συμπαγής περιοχή γεμάτη καυτό αέριο, η οποία εκπέμπει περισσότερο φως από ολόκληρο τον υπόλοιπο γαλαξία μαζί. Αυτός είναι ο ενεργός γαλαξιακός πυρήνας του γαλαξία και τροφοδοτείται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του, η οποία έχει μάζα οκτώ εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Το αέριο στις κεντρικές περιοχές του γαλαξία παρασύρεται από την ισχυρή βαρύτητα και κινείται σε εξαιρετικά γρήγορες τροχιές γύρω από τη μαύρη τρύπα. Οι συγκρούσεις και η θέρμανση του αερίου παράγουν τεράστιες ποσότητες ακτινοβολίας. Ο Messier 77 είναι επίσης γνωστός για την έντονη δημιουργία νέων άστρων. Η εικόνα υπερύθρων αποκάλυψε μια κεντρική ράβδο που εκτείνεται στην καρδιά του γαλαξία, χαρακτηριστικό που δεν φαίνεται στις εικόνες ορατού φωτός.
Η ράβδος περιβάλλεται από έναν φωτεινό δακτύλιο σχηματισμού άστρων, που δημιουργείται στα εσωτερικά άκρα των δύο σπειροειδών βραχιόνων του γαλαξία. Οι περιοχές αυτές χαρακτηρίζονται από εξαιρετικά υψηλούς ρυθμούς γέννησης άστρων.
Ο δακτύλιος έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 6.000 έτη φωτός και παρουσιάζει έντονη αστρική δραστηριότητα. Στην εικόνα διακρίνονται πυκνά συγκεντρωμένες πορτοκαλί φυσαλίδες που αντιστοιχούν σε περιοχές σχηματισμού νέων άστρων.
H πτώση του αστεροειδούς που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους
O λόγος που τα καβούρια κινούνται με πλάγια βήματα
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
