Νέα επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η αποφρακτική υπνική άπνοια μπορεί να επηρεάζει βαθύτερα τον οργανισμό, με επιπτώσεις που φτάνουν μέχρι τη μυϊκή και οστική υγεία.

Σύμφωνα με μελέτη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Ben-Gurion του Negev και το Ιατρικό Κέντρο Soroka, η πάθηση φαίνεται να συνδέεται με αλλαγές στη σύσταση και την ποιότητα των σκελετικών μυών, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να συμβάλλει σε επιταχυνόμενη μυϊκή εξασθένηση και λειτουργική επιβάρυνση με την πάροδο του χρόνου. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Sleep and Breathing.

Τι είναι η αποφρακτική υπνική άπνοια

Περίπου το 30% των ενηλίκων επηρεάζεται από την αποφρακτική υπνική άπνοια. Η πάθηση εμφανίζεται όταν οι ανώτεροι αεραγωγοί καταρρέουν επανειλημμένα κατά τη διάρκεια του ύπνου, προκαλώντας: Παύσεις στην αναπνοή, πτώση των επιπέδων οξυγόνου στο αίμα, διακοπτόμενο και μη ποιοτικό ύπνο.

Ενώ είναι ευρέως γνωστό ότι η άπνοια επηρεάζει την εγρήγορση, τη συγκέντρωση, καθώς και την καρδιαγγειακή και αναπνευστική υγεία, η συγκεκριμένη μελέτη αναδεικνύει επιπλέον επιπτώσεις στη δύναμη των οστών και τη μυϊκή ακεραιότητα. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα καταγμάτων, να εξασθενήσουν τη σωματική δύναμη και να υποβαθμίσουν τη συνολική ποιότητα ζωής.

Η ερευνητική προσέγγιση και τα αποτελέσματα

Η έρευνα διεξήχθη υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Ariel Tarasiuk (Διευθυντή της Μονάδας Διαταραχών Ύπνου στο Soroka) και του καθηγητή Ilan Shelef (Διευθυντή του Ινστιτούτου Απεικόνισης), σε συνεργασία με την Dr. Sharon Daniel και τον φοιτητή ιατρικής Samuel Francis.

Προκειμένου να καταλήξει σε συμπεράσματα, η ομάδα ανέλυσε αξονικές τομογραφίες (CT scans) που είχαν ήδη πραγματοποιηθεί για άλλους ιατρικούς σκοπούς. Αυτό τους επέτρεψε να αξιολογήσουν την οστική πυκνότητα και τη μυϊκή σύνθεση χωρίς να εκθέσουν τους ασθενείς σε επιπλέον εξετάσεις ή ακτινοβολία.

Τα κύρια ευρήματα της έρευνας

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με αποφρακτική υπνική άπνοια τείνουν να έχουν: Χαμηλότερη πυκνότητα σκελετικών μυών, υψηλότερο δείκτη σκελετικής μυϊκής μάζας σε σύγκριση με όσους δεν πάσχουν από τη νόσο.

Αυτός ο συνδυασμός υποδηλώνει μια αλλοιωμένη ποιότητα μυών, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη γήρανση του μυϊκού συστήματος.