Το ποίημα της Κυριακής: Αγάπη

Δεν είναι λέξη η αγάπη· είναι ρωγμή στο φως, μια σιωπή που ξέρει το όνομά σου πριν το προφέρεις. Έρχεται χωρίς θόρυβο, σαν νύχτα που δεν φοβίζε...

Το ποίημα της Κυριακής: Ιανουάριος

Κρύο που δεν εξηγείται μόνο με τον καιρό. Τα πρωινά είναι πιο βαριά, σαν να κουβαλούν όσα δεν ειπώθηκαν πέρσι. Τα δέντρα δεν ζητούν τίποτα. Στέκ...

Το ποίημα της Κυριακής: Ο Δεκέμβριος

Ο Δεκέμβριος κατεβαίνει αθόρυβα σαν σκιά που χαμηλώνει τον κόσμο. Τα πρωινά μυρίζουν καπνό και οι πόλεις ανάβουν φώτα για να θυμηθούν πως δεν χάθη...

Το ποίημα της Κυριακής: Ζωή στην Πόλη

Στις έξι το ξυπνητήρι χτυπάει σαν σειρήνα, ο ήλιος δεν προλαβαίνει να φανεί. Ο καφές στάζει μηχανικά, οι δρόμοι ανασαίνουν καυσαέριο και βιασύνη. ...

Το ποίημα της Κυριακής: 28η Οκτωβρίου

Ξημέρωσε φως στα βουνά της Ηπείρου, κι ο άνεμος σήκωσε λόγια ιερά· «Όχι!» — φωνή που γεννήθηκε απ’ το τίμιο χείλος, κι έγινε δάφνη και αίμα ξανά. ...

Το ποίημα της Κυριακής: Το μίσος

Σαν φίδι που σέρνεται μέσα στο αίμα, φωλιάζει κρυφά, ζητάει εκδίκηση· φωνή που γδέρνει τα σωθικά, μια φωτιά που δεν χορταίνει στάχτη. Κανείς δεν...

Το ποίημα της Κυριακής: Τα Ιουλιανά

Στου Ιούλη τη φωτιά, του '65, σαν μίσος που παγώνει την καρδιά, ξεχύθηκαν στους δρόμους νιότης λάβες να σπάσουνε της Ύβρεως τη σιγαλιά. Ο λαός ...