Το ποίημα της Κυριακής: Καλοκαίρι
Καλοκαίρι, χρυσό πανί στ' αγέρι, με ήλιο που φιλά το κάθε μεσημέρι. Στων κυμάτων το τραγούδι ταξιδεύει η ψυχή, και σκορπά στα γαλανά του κόσμου μια...
Το ποίημα της Κυριακής: Τα φώτα των διαμερισμάτων
Στην πολυκατοικία της οδού Αχαρνών ο τρίτος όροφος μυρίζει λάδι και χλωρίνη. Η κυρία Ελένη τινάζει το τραπεζομάντιλο στις επτά και τέταρτο ακριβώς·...
Το ποίημα της Κυριακής: Αλμυρό φως
Το καλοκαίρι ήρθε αθόρυβα με άρωμα γιασεμιού στα χέρια, κι εσύ στεκόσουν στο μπαλκόνι σαν υπόσχεση παλιά του ανέμου. Η θάλασσα φορούσε φως, τα ...
Το ποίημα της Κυριακής: Η αθλητική άμιλλα
Στων γηπέδων τη φλόγα, στου αγώνα τη βουή, γεννιέται η αρετή με δύναμη αρκετή Δεν είναι μόνο νίκη, μετάλλια και τιμή, μα η καρδιά που στέκεται με π...
Γιορτή της Μητέρας: Η ιστορία της από την Αρχαία Ελλάδα έως σήμερα
Πώς καθιερώθηκε και γιατί γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου
Το ποίημα της Κυριακής: H πόλη που δεν έζησες
Σ’ εκείνη την πόλη που δεν θυμάσαι πια μα που σε θυμάται ακόμη, περπάτησες βιαστικά ένα δειλινό χωρίς να κοιτάξεις τα παράθυρα. Ήταν κλειστά, έτ...
Το ποίημα της Κυριακής: Ο πληθωρισμός
Σαν κλέφτης δίχως πρόσωπο, με νύχτα τριγυρνά, στου κόσμου τα πορτοφόλια αθόρυβα χτυπά. Δεν σπάει πόρτες, δε φωνάζει σαν το ληστή, μα κλέβει απ’ το...
Το ποίημα της Κυριακής: Το Άγιο Πάσχα
Στων κεριών το άγιο φως σιγοκαίει η ελπίδα, κι ο ουρανός σκύβει γλυκός στην άδολη πατρίδα. Καμπάνες στέλνουν τη φωνή σε γη και σε ουράνια, κι ...
To ποίημα της Κυριακής: Η Συνήθεια της Αγάπης
Σε γνώρισα ένα απόγευμα απλό, χωρίς μουσικές και υπερβολές— σε μια στάση λεωφορείου, με τον ήλιο να πέφτει λοξά στα μάτια σου. Κρατούσες μια σακ...
Το ποίημα της Κυριακής: Οι ήρωες του 1821
Στης λευτεριάς το κάλεσμα, σηκώθηκε η φωτιά, κι οι σκλάβοι γίναν άνεμος, που σπάει τη σκλαβιά. Με όρκο γράψαν τη ζωή σε πέτρα και σπαθιά, φωνάζ...
Το ποίημα της Κυριακής: Ανοιξιάτικη Αγάπη
Στων δέντρων τις καινούριες φυλλωσιές γεννήθηκε το γέλιο σου σαν φως, κι ο άνεμος μοσχοβολάει ελπίδα κάθε φορά που λες το όνομά μου. Τα χέρια σο...
Το ποίημα της Κυριακής: Μάρτης
Μάρτης μ’ ήλιο και βροχή, πότε γελά πότε θυμώνει, μια κλαίει σαν το χειμώνα, μια σαν άνοιξη ζυμώνει. Φέρνει χιόνι στο βουνό και λουλούδι στο περβόλι...