Το ποίημα της Κυριακής: Μάρτης

Μάρτης μ’ ήλιο και βροχή, πότε γελά πότε θυμώνει, μια κλαίει σαν το χειμώνα, μια σαν άνοιξη ζυμώνει. Φέρνει χιόνι στο βουνό και λουλούδι στο περβόλι...

Το ποίημα της Κυριακής: Ελλάδα μου

Ελλάδα, φως που ξημερώνει στο μάρμαρο, ανάσα θάλασσας σε πέτρα αρχαία, στο βλέμμα σου χωράει το αιώνιο κι ο χρόνος γονατίζει μπρος στη γαλήνη σου. ...

Το ποίημα της Κυριακής: Αγάπη

Δεν είναι λέξη η αγάπη· είναι ρωγμή στο φως, μια σιωπή που ξέρει το όνομά σου πριν το προφέρεις. Έρχεται χωρίς θόρυβο, σαν νύχτα που δεν φοβίζε...

Το ποίημα της Κυριακής: Ιανουάριος

Κρύο που δεν εξηγείται μόνο με τον καιρό. Τα πρωινά είναι πιο βαριά, σαν να κουβαλούν όσα δεν ειπώθηκαν πέρσι. Τα δέντρα δεν ζητούν τίποτα. Στέκ...

Το ποίημα της Κυριακής: Ο Δεκέμβριος

Ο Δεκέμβριος κατεβαίνει αθόρυβα σαν σκιά που χαμηλώνει τον κόσμο. Τα πρωινά μυρίζουν καπνό και οι πόλεις ανάβουν φώτα για να θυμηθούν πως δεν χάθη...

Το ποίημα της Κυριακής: Ζωή στην Πόλη

Στις έξι το ξυπνητήρι χτυπάει σαν σειρήνα, ο ήλιος δεν προλαβαίνει να φανεί. Ο καφές στάζει μηχανικά, οι δρόμοι ανασαίνουν καυσαέριο και βιασύνη. ...

Το ποίημα της Κυριακής: 28η Οκτωβρίου

Ξημέρωσε φως στα βουνά της Ηπείρου, κι ο άνεμος σήκωσε λόγια ιερά· «Όχι!» — φωνή που γεννήθηκε απ’ το τίμιο χείλος, κι έγινε δάφνη και αίμα ξανά. ...