Το ποίημα της Κυριακής: Νοέμβρης
Ο Νοέμβρης δεν μπαίνει με θόρυβο. Στέκεται έξω από το παράθυρο και αφήνει τη βροχή να μιλήσει πρώτη. Τα δέντρα κρατούν για λίγο ακόμη το τ...
Το ποίημα της Κυριακής: Μια ώρα μπρος, μια ώρα πίσω
Αλλάζει η ώρα, αλλάζει η στιγμή, κι ο χρόνος μάς παίρνει απ’ το χέρι στη σιωπή Μια ώρα κερδίζουμε, μια ώρα περνά, μα η καρδιά μας τον χρόνο δεν τον...
Το ποίημα της Κυριακής: Η εποχή που ξέχασε να φύγει
Το φθινόπωρο δεν ήρθε φέτος με βροχή. Ήρθε αθόρυβα και άλλαξε θέση στα πράγματα. Έβαλε το φως λίγο πιο χαμηλά στα παράθυρα, έκανε τα ρολόγια ν...
Το ποίημα της Κυριακής: Το Φθινόπωρο
Τα φύλλα πέφτουν στην αυλή, ένα-ένα, δίχως θόρυβο. Ο δρόμος βρέχεται από τη βροχή και οι άνθρωποι βιάζονται να γυρίσουν σπίτι. Στο πάρκο τα παγκάκ...
Το ποίημα της Κυριακής: Καύσωνας
Ο ήλιος στέκει αλύγιστος, σαν πυρωμένο νόμισμα στον ουρανό, κι η πόλη ανασαίνει δύσκολα κάτω απ’ το βάρος της ζέστης. Οι δρόμοι λιώνουν στη σιωπ...
Το ποίημα της Κυριακής: Της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο
Στου Αυγούστου το γλυκό το δείλι, σαν μοσχοβολά το γιασεμί, η Παναγιά σκύβει στο καντήλι κι αγκαλιάζει κάθε προσευχή. Στις εκκλησιές χτυπούν οι ...
Το ποίημα της Κυριακής: Αύγουστος των πανηγυριών
Αύγουστε, μήνα του κρασιού, του ήλιου και τ’ αλωνιού, με τα σταφύλια σου βαριά και τη γιορτή σ'όλα τα χωριά Οι πλατείες φωταγωγημένες παντού μ...
Το ποίημα της Κυριακής: Αύγουστος
Στα άσπρα ξωκλήσια ανάβει το καντήλι, μοσχοβολούν βασιλικός κι αγιασμός· γυναίκες ψάλλουν με φωνή γλυκιά, σαν να τις οδηγεί ο ίδιος ο ουρανός. ...
Το ποίημα της Κυριακής: Στην Αγία Παρασκευή
Στης πίστης το γλυκό φως ανθίζει η ελπίδα, κι η καρδιά βρίσκει γαλήνη σε κάθε προσευχή. Αγία Παρασκευή, με βλέμμα γεμάτο αγάπη, φωτίζεις τον δρόμο ...
Το ποίημα της Κυριακής: Τα ελληνικά νησιά
Στων ελληνικών νησιών την αγκαλιά γεννιέται το φως, κι ο ήλιος γράφει πάνω στο κύμα ιστορίες δίχως τέλος. Το λευκό των σπιτιών φιλά το γαλάζιο του ο...
Το ποίημα της Κυριακής: Ο Ιούλιος
Ο Ιούλης ήρθε ξυπόλυτος με στάχυ στο χρυσό του χέρι, κι άναψε ο ήλιος στις κορφές του τόπου το θερισμένο αστέρι. Με δρεπανιές και με τραγούδια ...
Το ποίημα της Κυριακής: Θρήνος στη Βενεζουέλα
Μαύρο σκοτάδι σκέπασε τη γη, κι έγινε ο ήλιος άφωνη κραυγή. Ο Εγκέλαδος με μανία φοβερή, σκόρπισε δάκρυ, θάνατο, σιωπή. Ράγισαν σπίτια, ράγισαν ...