Το ποίημα της Κυριακής: Του Οκτωβρίου στοχασμοί...

Ο ουρανός ανοίγει,

οι σκιές των δέντρων πυκνώνουν.

Τα φύλλα σπάνε σε κομμάτια,

πέφτουν με την ακρίβεια της στιγμής

κι όλα αλλάζουν.

Στον αέρα, μια μικρή παύση.

Ο άνεμος ξεδιπλώνεται σε χέρια αόρατα,

χαϊδεύει την πόλη,

ξυπνά τις στέγες από την ησυχία.

μα τα σπίτια, βουβά,

μετρούν τις μέρες που μικραίνουν,

μια ανάσα πριν τον χειμώνα.

Η γη μαζεύεται,

οι μυρωδιές από υγρασία και χώμα

ανακατεύουν τη μνήμη.

Στα στενά, ο δρόμος υγρός

κρατά πατημασιές που σβήνουν.

Σαν να γίνονται όλα μέρος

ενός κύκλου,

που επιστρέφει

απρόσκλητος

©Νίκος Παρασκευόπουλος

 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις