Η Άννα Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε την πρόθεσή της να είναι υποψήφια στον Νότιο Τομέα Αθηνών, όχι όμως μέσα από τις διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ, αλλά μέσω τηλεοπτικού στούντιο. Μια κίνηση που περισσότερο θυμίζει αυτοανακήρυξη υποψηφιότητας, παρά συλλογική πολιτική απόφαση.
Και κάπως έτσι, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται – ξανά – μπροστά σε ένα γνώριμο ερώτημα: Ποιος αποφασίζει τελικά στο κόμμα; Τα όργανα ή τα πρόσωπα;
Όταν η “προσωπική στρατηγική” προηγείται του κόμματος
Η ίδια έσπευσε να διευκρινίσει ότι πρόκειται για προσωπική της πρόθεση, με την τελική απόφαση να ανήκει – θεωρητικά – στα κομματικά όργανα. Στην πράξη, όμως, το μήνυμα είχε ήδη σταλεί:η υποψηφιότητα ανακοινώθηκε και τα όργανα καλούνται εκ των υστέρων να την επικυρώσουν.
Για πολλούς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, αυτό δεν είναι απλώς ζήτημα τακτικής. Είναι θέμα θεσμικής τάξης και πολιτικής κουλτούρας. Διότι άλλο πράγμα η πολιτική πρωτοβουλία και άλλο η δημιουργία τετελεσμένων.
Ο Νότιος Τομέας ως άλλοθι στρατηγικής;
Η επιλογή του Νότιου Τομέα παρουσιάστηκε ως στρατηγικό στοίχημα, επειδή πρόκειται για περιφέρεια όπου το ΠΑΣΟΚ έχει χαμηλά ποσοστά. Όμως, το ερώτημα παραμένει: Πρόκειται για μάχη ανασυγκρότησης ή για μια ασφαλή επικοινωνιακή αφήγηση περί “καταλύτη”;
Διότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Ο Νότιος Τομέας είναι μια περιοχή με έντονες κοινωνικές και πολιτικές αντιφάσεις, όπου το πολιτικό παρελθόν μετρά – και συχνά βαραίνει. Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα δύσκολα για την κ. Διαμαντοπούλου.
Πολιτικό κεφάλαιο ή πολιτικό βάρος;
Η Άννα Διαμαντοπούλου μιλά για ρόλο καταλύτη. Όμως, στο παρασκήνιο, αρκετά στελέχη αναρωτιούνται αν η παρουσία της λειτουργεί πράγματι συσπειρωτικά ή αν ανασύρει μνήμες και πολιτικές επιλογές που ένα κομμάτι της βάσης θέλει να αφήσει πίσω.
Το ερώτημα είναι ωμό αλλά υπαρκτό: εκφράζει το “νέο ΠΑΣΟΚ” ή μια εκδοχή του παλιού που το κόμμα προσπαθεί να ξεπεράσει;
Με την κίνηση αυτή, η μπάλα περνά αναγκαστικά στην ηγεσία. Αν εγκριθεί η υποψηφιότητα χωρίς συζήτηση, το μήνυμα θα είναι σαφές: Οι τηλεοπτικές ανακοινώσεις προηγούνται των συλλογικών διαδικασιών.
Η υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου δεν προκαλεί θόρυβο επειδή ανακοινώθηκε. Προκαλεί θόρυβο επειδή ανακοινώθηκε όπως ανακοινώθηκε.
Και αυτό, για ένα κόμμα που θέλει να πείσει ότι αλλάζει σελίδα, δεν είναι λεπτομέρεια – είναι πολιτικό σύμπτωμα.