Στων δέντρων τις καινούριες φυλλωσιές

γεννήθηκε το γέλιο σου σαν φως,

κι ο άνεμος μοσχοβολάει ελπίδα

κάθε φορά που λες το όνομά μου.

Τα χέρια σου ανθίζουν σαν κεράσια,

κι η μέρα γίνεται τραγούδι απλό·

στα μάτια σου η άνοιξη φωλιάζει

και λιώνει κάθε χιόνι της ψυχής.

Αγάπη ανοιξιάτικη μικρό θαύμα,

που σπέρνει φως σε δρόμους σιωπηλούς·

σαν πρώτο χελιδόνι που γυρίζει

και φέρνει τον ουρανό πιο κοντά.

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος