Η αμυγδαλιά ανθίζει τον Γενάρη
χωρίς άδεια από τον χειμώνα.
Τα κλαδιά της, γυμνά ακόμη,
κρατούν άνθη εύθραυστα
σαν ανάσες που βγαίνουν στο κρύο.
Δεν περιμένει να μαλακώσει ο ουρανός
ούτε να λιώσουν οι σκιές.
Ανοίγει μέσα στην παγωνιά
σαν να γνωρίζει
ότι η αρχή δεν έχει εποχή.
Κάτω απ’ το χιόνι, οι ρίζες επιμένουν.
Πάνω απ’ το φόβο, το άνθος.
Και ο Γενάρης, για μια στιγμή,
ξεχνά πως είναι χειμώνας.
@ Γιάννης Παρασκευόπουλος