Στων γηπέδων τη φλόγα, στου αγώνα τη βουή,
γεννιέται η αρετή με δύναμη αρκετή
Δεν είναι μόνο νίκη, μετάλλια και τιμή,
μα η καρδιά που στέκεται με πίστη κι αντοχή.
Ο αντίπαλος δεν είναι εχθρός στη διαδρομή,
μα σύντροφος που δείχνει ως πού φτάνει η ορμή.
Με χέρι που απλώνεται μετά από κάθε μάχη,
ανθίζει η ευγένεια σαν ήλιος μες στ’ αγκάθι.
Η άμιλλα διδάσκει σεβασμό και φως,
πως ο άνθρωπος ψηλώνει σαν μένει ταπεινός.
Και κάθε ιδρώτας γίνεται στεφάνι φωτεινό,
όταν ο αγώνας γίνεται ιδανικό κοινό.
Γι’ αυτό στους στίβους όλους, μικρούς και δυνατούς,
ας ζει η αθλητική άμιλλα στους κόσμους τους παντού.
Γιατί πιο πάνω απ’ όλα, σε κάθε εποχή,
νικάει όποιος έχει ανθρώπινη ψυχή ανθρώπινη ψυχή.
@ Γιάννης Παρασκευόπουλος