Το ποίημα της Κυριακής: Τα ελληνικά νησιά

Στων ελληνικών νησιών την αγκαλιά γεννιέται το φως,

κι ο ήλιος γράφει πάνω στο κύμα ιστορίες δίχως τέλος.

Το λευκό των σπιτιών φιλά το γαλάζιο του ουρανού,

κι ο άνεμος σκορπά αλμύρα, τραγούδια και ελπίδα.

Κάθε βράχος κρύβει μια μνήμη, κάθε ακτή μια προσευχή,

κάθε λιμανάκι περιμένει ένα καράβι κι ένα χαμόγελο.

Οι γλάροι ζωγραφίζουν κύκλους πάνω από το πέλαγος,

σαν να φυλούν τα μυστικά των αιώνων.

Στις αυλές μοσχοβολά βασιλικός και γιασεμί,

οι ελιές ψιθυρίζουν ιστορίες στον απογευματινό αέρα,

κι οι άνθρωποι, με καρδιά ανοιχτή σαν τον ορίζοντα,

κερνούν ψωμί, κρασί και μια κουβέντα ζεστή.

Κι όταν το δειλινό βάφει τη θάλασσα χρυσή και πορφυρή,

τα αστέρια ανάβουν σαν φάροι της ψυχής.

Τότε καταλαβαίνεις πως τα ελληνικά νησιά

δεν είναι μόνο τόποι πάνω στον χάρτη·

είναι όνειρα που αρμενίζουν στο Αιγαίο και στο Ιόνιο,

είναι η καρδιά της Ελλάδας που χτυπά στον ρυθμό της θάλασσας.

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος

 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις