Το ποίημα της Κυριακής: Αύγουστος των πανηγυριών

Αύγουστε, μήνα του κρασιού,

του ήλιου και τ’ αλωνιού,

με τα σταφύλια σου βαριά

και τη γιορτή σ'όλα τα χωριά 

Οι πλατείες φωταγωγημένες

παντού με τραπέζια στρωμένες

κι από το βράδυ ως το πρωί

χορεύει η νύχτα σαν παιδί.

Κλαρίνα, λύρες και βιολιά,

τραγούδια φτάνουν στα βουνά,

κι ο κόσμος πιάνει τον χορό,

με γέλιο, αγάπη και καημό.

Σε κάθε δροσερή γιορτή,

της Παναγιάς η προσευχή,

κι ο Δεκαπενταύγουστος ξανά

γεμίζει τ’ άστρα με χαρά.

Στα πανηγύρια του χωριού

σμίγουν οι άνθρωποι του καιρού,

οι γέροι με τους νέους μαζί,

κι η παράδοση μένει ζωντανή.

Αύγουστε, μη φεύγεις βιαστικά,

άσε τα βράδια σου γλυκά,

να μείνουν στ’ άστρα φυλαχτό

το κάθε γλέντι, το καλό.

Κι όταν του φθινοπώρου η πνοή

δροσίσει πάλι τη γη,

θα θυμηθούμε με χαρά

τα πανηγύρια του Αυγούστου ξανά.

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις