Καλοκαίρι, χρυσό πανί στ' αγέρι,
με ήλιο που φιλά το κάθε μεσημέρι.
Στων κυμάτων το τραγούδι ταξιδεύει η ψυχή,
και σκορπά στα γαλανά του κόσμου μια ευχή.
Αλμύρα στα χείλη, φως στα μάτια,
γλάροι γράφουν όνειρα σε ουράνια μονοπάτια.
Τα πεύκα ψιθυρίζουν μυστικά στην ακρογιαλιά,
κι η θάλασσα τα παίρνει με γαλήνη αγκαλιά.
Μα σαν γείρει ο ήλιος πίσω απ' το βουνό,
ντύνεται η δύση μ' ένα πορφυρό χρυσό.
Κι η νύχτα ανάβει αστέρια στου ουρανού το θόλο,
κρατώντας του καλοκαιριού το μαγεμένο όλο.
Καλοκαίρι, σύντομο κι αιώνιο μαζί,
μια ανάμνηση που μένει σαν γλυκιά πληγή.
Κι όταν έρθει ο χειμώνας με βροχή και παγωνιά,
θα ζεσταίνει την καρδιά μας η δική σου αγκαλιά.
@ Γιάννης Παρασκευόπουλος