Αγάπη είναι να βρίσκεις έναν άνθρωπο
και ξαφνικά να μη σου λείπει τίποτα,
ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω σου
μοιάζει να καταρρέει.
Είναι να αναγνωρίζεις την ψυχή του
πίσω από τις σιωπές του,
να καταλαβαίνεις τον πόνο του
χωρίς να χρειάζεται να τον εξηγήσει.
Είναι να μη μετράς τις απουσίες,
να μη ζητάς αποδείξεις,
να μη φοβάσαι τις αδυναμίες του.
Να τον χωράς μέσα σου
χωρίς να τον φυλακίζεις.
Να του αφήνεις χώρο να αναπνέει,
να ονειρεύεται, να αλλάζει.
Και όταν η ζωή σβήνει τα φώτα,
να είσαι εκεί.
Όχι για να του δείξεις τον δρόμο,
αλλά για να μη χρειαστεί
να τον περπατήσει μόνος.
@ Γιάννης Παρασκευόπουλος