Γ.Πατεριμός: «Είναι υπέροχος ο κόσμος του αυτισμού» (εικόνα)

Δημοσιεύτηκε στο «Καρφί» το Σάββατο 30/3

Με αφορμή στις 2 Απριλίου Παγκόσμια ημέρα Αυτισμού το «Καρφί» του Σαββατοκύριακου φιλοξένησε μια ωραία συνέντευξη του προέδρου του ειδικού δημοτικού σχολείου και αντιπροέδρου του Συλλόγου Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Χίου ο Γιώργος Πατεριμός, πατέρας παιδιού με αυτισμό. Αξίζει πραγματικά να θαυμάσουμε το θάρρος και το κουράγιο του!

- Ποια είναι η βοήθεια του κράτους σε μια οικογένεια που έχει παιδί με αυτισμό;

Χα...χα...χα... Συγνώμη για το γέλιο… Ένα όριο χρημάτων για θεραπείες και ένα επίδομα κάθε δίμηνο για να συμπλήρωσει τα λεφτά σε θεραπείες και ότι άλλο χρειάζεται το παιδί (εισιτήρια για Αθήνα, γιατρούς κτλ.) Όσο για τα παιδιά με αυτισμό πολλά παιδιά είναι σε γενικά σχολεία με παράλληλη στήριξη όπου το κράτος επιλεγεί ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα σχετικά με τον αυτισμό και αυτό είναι μοιραίο γιατί τα παιδιά κλείνονται μέσα στο δικό τους κόσμο, όσο για το ειδικό σχολείο ξέρεις πολύ καλά ποια είναι κατάσταση... έχω γίνει γραφικός σε αυτό το θέμα.

- Στη Χίο τα πράγματα πως είναι;

Κοίτα... Από το 2007 που ξεκίνησα δειλά δειλά να ψάχνομαι και να ενημερώνουμε μαζί με μια μικρή χούφτα γονέων τι είναι αυτισμός στην Χίο, τώρα είμαι μέχρι ένα σημείο ικανοποιημένος αλλά υπάρχουν πολλά κενά για το νησί μας, το μόνο ελπιδοφόρο μήνυμα που παίρνω ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι συνάνθρωποι μας αγκαλιάζουν όχι μόνο με συμπόνια, αλλά για να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο για αυτούς τους ανθρώπους... Θέλει μεγάλη ΥΠΟΜΟΝΗ.

- Τι έχεις να πεις σε κάποιους που βλέπουν «με μισό μάτι» τα παιδιά ή τα άτομα αυτά; Ακόμα δυστυχώς…

Η ημιμάθεια είναι το χειρότερο στην κοινωνία μας, ευχαριστώ το Θεό που μου χάρισε έναν τέτοιο άνθρωπο να μου μάθει τις αξίες της ζωής μας και ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες, θα το πω με μια πρόταση. «Είναι υπέροχος ο κόσμος του αυτισμού χωρίς ψέματα, υποκρισίες και μίσος».

- Ο γιός σου είναι και αθλητής! Πόσο βοηθάει αυτό, το παιδί;

Πολύ καλή ερώτηση, είναι πολύ σημαντικό η άθληση στους ανθρώπους με αυτισμό και κυρίως αθλήματα ατομικά, γιατί στα ομαδικά δεν μπορούν να συνεργαστούν, κολύμβηση και ιππασία είναι μέσα στις θεραπευτικές τους, αλλά τους κάνουν ποιο κοινωνικούς μέσα από τις αθλητικές δράσεις...

- Και τέλος, τι ονειρεύεσαι για τον λεβέντη σου στο μέλλον; Ποιος είναι ο στόχος σου για το παιδί αυτό;

θα σου πω τι είναι πιο σημαντικό για έμενα, δεν φοβάμαι το θάνατο όσο φοβάμαι τι θα απογίνει αυτό το παιδί και τα άλλα παιδιά με αυτισμό όταν η δική μου φωνή σταματήσει και δεν θα μπορώ να φωνάζω για τα αυτονόητα δικαιώματα τους... ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ένα κέντρο ημέρας και μια δομή διημερεύσης και φυσικά σχολικές δομές για τα παιδιά... Η φωνή των παιδιών αυτών είναι οι γονείς τους... καλό είναι να τους ακούμε...

Νίκος Ροδίτης