Τα καύσιμα που μπαίνουν στο «μικροσκόπιο» του Μαξίμου, το 31% που δεν αρκεί και η δήλωση Πάνα που άναψε φωτιές στο ΠΑΣΟΚ

Το πιο δύσκολο χαρτί στο κυβερνητικό τραπέζι αυτή την ώρα δεν βρίσκεται στη Βουλή. Βρίσκεται στις αντλίες.

Η άνοδος των καυσίμων έχει βάλει το οικονομικό επιτελείο σε συνεχή παρακολούθηση, χωρίς όμως το Μαξίμου να θέλει να καλλιεργήσει από τώρα προσδοκίες για άμεση παρέμβαση. Κυβερνητικοί συνεργάτες διευκρίνιζαν χθες ότι οι σχετικές συσκέψεις γίνονται εδώ και καιρό σε εβδομαδιαία βάση και ότι αποφάσεις, εφόσον χρειαστούν, θα εξεταστούν προς τα τέλη του μήνα.

Η προσοχή έχει τη λογική της. Σε μια αγορά που επηρεάζεται από γεωπολιτικές εξελίξεις και διεθνείς τιμές, το να «κάψεις» δημοσιονομικά πυρομαχικά πριν δεις πού σταθεροποιείται η κατάσταση μπορεί να αποδειχθεί ακριβό λάθος.

Από την άλλη, υπάρχει και η πολιτική πραγματικότητα: η βενζίνη δεν είναι ένας μακρινός οικονομικός δείκτης. Την πληρώνει ο πολίτης μπροστά του.

Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.

@ Το δεύτερο μήνυμα που έφτασε στο Μαξίμου είναι δημοσκοπικό.

Η Opinion Poll δίνει τη ΝΔ στο 31% στην εκτίμηση ψήφου, την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα στο 15,9% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,1%. Στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ καταγράφεται στο 26,7%.

Η εικόνα έχει δύο αναγνώσεις.

Η πρώτη είναι η προφανής: η ΝΔ εξακολουθεί να προηγείται με σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τον δεύτερο και κανένας αντίπαλος δεν εμφανίζεται αυτή τη στιγμή κοντά της.

Η δεύτερη ενδιαφέρει περισσότερο το Μαξίμου: το 31% απέχει ακόμη από τα επίπεδα που απαιτεί ο στόχος της αυτοδυναμίας.

Γι' αυτό και η κυβερνητική στρατηγική των επόμενων μηνών δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στο «κοιτάξτε τι γίνεται απέναντι».

Χρειάζεται επιστροφή ψηφοφόρων.

@ Και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε χθες ότι δεν σκοπεύει να αφήσει αναπάντητο το πολιτικό παιχνίδι.

Στη Βουλή ανέβασε κατακόρυφα τους τόνους απέναντι σε Ανδρουλάκη και Τσίπρα, αντιπαραβάλλοντας το κυβερνητικό πρόγραμμα με τις προτάσεις της αντιπολίτευσης και επαναφέροντας το δίλημμα της σταθερότητας απέναντι στην πολιτική περιπέτεια.

Δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για να καταλάβει κανείς τι έρχεται.

Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να μεταφέρει τη συζήτηση από το «πόσα δίνετε» στο «ποιος μπορεί να τα εφαρμόσει χωρίς να τινάξει τον λογαριασμό στον αέρα».

Εκεί θεωρούν ότι έχουν προνομιακό πεδίο.

@ Υπήρχε όμως χθες στη Βουλή και μια εικόνα που πέρασε μάλλον απαρατήρητη.

Όταν στο βήμα ανέβηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, δεκάδες βουλευτές της ΝΔ αποχώρησαν από την Ολομέλεια, με πρώτο τον πρωθυπουργό. Η πρόεδρος της Πλεύσης απέδωσε την κίνηση σε «δειλία».

Η πραγματική πολιτική ανάγνωση φαίνεται διαφορετική.

Στη ΝΔ έχουν καταλήξει ότι οι συνεχείς προσωπικές μονομαχίες με την Κωνσταντοπούλου περισσότερο τη βοηθούν παρά τους βοηθούν.

Κάποιες φορές λοιπόν η καλύτερη αντιπαράθεση είναι αυτή που δεν γίνεται.

Και χθες εφαρμόστηκε στην πράξη.

@ Στο ΠΑΣΟΚ, αντίθετα, υπάρχει μια αντιπαράθεση που δύσκολα μπορούν να αποφύγουν.

Λέγεται Αλέξης Τσίπρας.

Η δήλωση του βουλευτή Χαλκιδικής Απόστολου Πάνα για ενδεχόμενη συνεργασία με το κόμμα Τσίπρα προκάλεσε εσωκομματικές αναταράξεις, παρά την προσπάθεια που ακολούθησε να κλείσει το θέμα. Χθες μάλιστα η απουσία του από συνάντηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας σχολιάστηκε, με την πλευρά του να διευκρινίζει ότι ήταν προγραμματισμένη και άσχετη με την προηγούμενη συζήτηση.

Η υπόθεση έχει μεγαλύτερη σημασία από ένα εσωκομματικό επεισόδιο.

Γιατί ακουμπά ακριβώς το ερώτημα που ο Ανδρουλάκης δεν θέλει να ανοίξει τώρα:

τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ απέναντι στον Τσίπρα μετά τις εκλογές;

Όσο η ΕΛ.Α.Σ. βρίσκεται δημοσκοπικά μπροστά από το ΠΑΣΟΚ, τόσο δυσκολότερο γίνεται να κλείσει αυτή η συζήτηση.

@ Και υπάρχει ακόμη μία λεπτομέρεια από τη Χαλκιδική.

Η Τοπική Οργάνωση ΠΑΣΟΚ Προποντίδας πήρε ξεκάθαρα θέση εναντίον της προοπτικής συνεργασίας με τον Τσίπρα, ενώ στο παρασκήνιο επανήλθε και το όνομα του πρώην υπουργού Χρήστου Πάχτα ως πιθανού υποψηφίου στην περιοχή.

Οι εκλογές έχουν ακόμη δρόμο.

Οι υποψήφιοι όμως έχουν ήδη αρχίσει να μετρούν σταυρούς.

Και πολλές φορές μια μεγάλη «ιδεολογική» συζήτηση ξεκινά από έναν πολύ μικρότερο εκλογικό υπολογισμό...

@ Για τον Ανδρουλάκη πάντως υπάρχει και ένα καλό νέο.

Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν μικρή βελτίωση για το ΠΑΣΟΚ, ενώ ο ίδιος επέλεξε χθες στη Βουλή τη μετωπική σύγκρουση με τον πρωθυπουργό.

Το πρόβλημα είναι ότι κάθε μικρό κέρδος του ΠΑΣΟΚ πρέπει πλέον να αξιολογείται σε σχέση με δύο αντιπάλους.

Τη ΝΔ που παραμένει πολύ μπροστά.

Και τον Τσίπρα που βρίσκεται στη δεύτερη θέση.

Αυτός είναι ο πραγματικός διμέτωπος της Χαριλάου Τρικούπη.

@ Σήμερα ο Μητσοτάκης επιλέγει μια εντελώς διαφορετική ατζέντα.

Στις 12:00 μιλά στην εκδήλωση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την ολοκλήρωση της ψηφιακής και ενεργειακής αναβάθμισής του, στη συνέχεια παραχωρεί συνέντευξη στο ΕΡΤnews και στις 20:30 βρίσκεται στα εγκαίνια του The Ellinikon Sports Park.

Ψηφιακό κράτος, δημόσια παρουσία και Ελληνικό μέσα στην ίδια ημέρα.

Και ειδικά το τελευταίο έχει πολιτικό συμβολισμό που δύσκολα χάνεται.

Για χρόνια το Ελληνικό ήταν το παράδειγμα του έργου που δεν ξεκινούσε.

Τώρα το κυβερνητικό επιτελείο θέλει να το χρησιμοποιεί ως παράδειγμα του έργου που προχωρά.

@ Και από το Ελληνικό στη Δυτική Μακεδονία, γιατί εκεί υπάρχει μια επιχειρηματική ιστορία που αξίζει προσοχή.

Το Bloomberg ανέδειξε το σχέδιο για το μεγάλο data center στην Κοζάνη ως πιθανό καταλύτη για τη μετάβαση της περιοχής μετά τον λιγνίτη. Το συνολικό επενδυτικό σχέδιο που συνδέεται με την περιοχή φτάνει τα 5,8 δισ. ευρώ, με προοπτική περίπου 2.200 μόνιμων θέσεων εργασίας.

Εάν το project εξελιχθεί όπως σχεδιάζεται, η πολιτική σημασία του είναι προφανής.

Η απολιγνιτοποίηση κρίθηκε επί χρόνια για τις θέσεις εργασίας που χάνονταν.

Η κυβέρνηση θα θέλει πλέον να κριθεί για εκείνες που δημιουργούνται.

Και στην Κοζάνη αυτό δεν είναι θεωρητική συζήτηση.

@ Υπάρχει τέλος και η Τουρκία.

Η Άγκυρα επανέρχεται στην απαίτηση περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, με τον Χακάν Φιντάν να χαρακτηρίζει τη στρατιωτικοποίησή τους «απειλή» για την Τουρκία. Η Αθήνα απορρίπτει τη συγκεκριμένη τουρκική ανάγνωση και επιμένει στις γνωστές ελληνικές θέσεις.

Εδώ δεν χρειάζονται ούτε υπερβολές ούτε φωνές.

Η ελληνοτουρκική σχέση έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να έχει ανοιχτούς διαύλους και ταυτόχρονα σοβαρές διαφορές.

Και η Αθήνα έχει κάθε λόγο να συνεχίσει ακριβώς έτσι:

διάλογος όπου μπορεί να υπάρξει διάλογος, καμία έκπτωση εκεί όπου τίθεται ζήτημα κυριαρχίας και άμυνας.

@ Αν λοιπόν θέλει κανείς να κρατήσει τρεις αριθμούς από τη σημερινή ημέρα, ας κρατήσει αυτούς:

31%, 15,9%, 12,1%.

Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης δεν ξεκινούν από την ίδια αφετηρία.

Η ΝΔ έχει καθαρό πλεονέκτημα αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη συσπείρωση.

Ο Τσίπρας έχει κατακτήσει προς το παρόν τη δεύτερη θέση αλλά απέχει πολύ από την πρώτη.

Και ο Ανδρουλάκης πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κοιτάξει τον Μητσοτάκη χωρίς να κοιτάζει κάθε τόσο για να δει πού βρίσκεται ο Τσίπρας.

Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν ποιος μπορεί να λύσει πρώτος τη δική του εξίσωση.

Και, όπως πάντα, η δυσκολότερη δεν είναι εκείνη που φαίνεται στα γκάλοπ.

Είναι εκείνη που φαίνεται στην τσέπη.

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις