Η τοξικότητα αποτελεί πλέον «εθνικό σπορ» στην πολιτική αντιπαράθεση της κυβέρνησης με τους πολιτικούς αντιπάλους της και με αφορμή την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη είναι μια καλή ευκαιρία για να κάνουμε μια πρώτη αποτίμηση, σχετικά με το ποιος κερδίζει... χάνοντας και ποιος χάνει... κερδίζοντας!
• Παρά την παραίτηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση του επέλεξε να μην εστιάσει στον πρώην υφυπουργό του, αλλά άρπαξε την ευκαιρία, για να καταγγείλει το κλίμα αυτό. Η υπόθεση Λαζαρίδη έρχεται σε ένα timing όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ανεβάσει αισθητά τους τόνους της αντιπαράθεσης, κάτι που φάνηκε και στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή την εβδομάδα που πέρασε. Είναι ξεκάθαρο πλέον, ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον όρο “τοξικότητα” ως πολιτική ασπίδα θέλοντας να επιτύχει τρεις στόχους.
Του Λουκά Γεωργιάδη
• Ο πρώτος αφορά τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, καθώς μετατοπίζεται η συζήτηση από τα “φάλτσα” σε μια γενική θεωρία περί «λάσπης». Ο δεύτερος σχετίζεται με τη συσπείρωση των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, καθώς ο πρωθυπουργός θέλει να εμφανίσει την κυβέρνηση ως “θύμα” μιας ενορχηστρωμένης επίθεσης από την αντιπολίτευση και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που μόνο... φουλ φιλοκυβερνητικά δεν τα λέει κάποιος.
Ο τρίτος στόχος αφορά τη θεσμική αντεπίθεση της κυβέρνησης και τη σύνδεση των επικρίσεων με τα fake news, προκειμένου να απονομιμοποιηθούν τα επιχειρήματα των αντιπάλων.
Γιατί δεν... πτοείται και δεν απειλείται ο Μητσοτάκης
Ο Πρωθυπουργός, παρά τα «φάλτσα» που διαπιστώνονται επί του... πεδίου, αλλά και σε επικοινωνιακό επίπεδο, διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων για πολλούς λόγους.
Πιο συγκεκριμένα, η στρατηγική της γρήγορης εκτόνωσης με την άμεση παραίτηση είτε του Μακάριου Λαζαρίδη ή οποιουδήποτε κυβερνητικού στελέχους από δω και πέρα εντός 24 ωρών, θα “φρενάρει” την... κεκτημένη ταχύτητα της αντιπολίτευσης, η οποία επενδύει στην τοξικότητα, ελλείψει αφηγήματος. Από την άλλη πλευρά, η απουσία εναλλακτικής διακυβέρνησης μετατρέπει σε... δώρο το κλίμα τοξικότητας, καθώς αυτό κουράζει το εκλογικό σώμα, από τη στιγμή που δεν βλέπει στο ΠΑΣΟΚ ή στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο υπό δημιουργία κόμμα Τσίπρα, την ύπαρξη στοιχείων κυβερνησιμότητας. Ο Μητσοτάκης, παρά τα... αναπάντεχα που του τυχαίνουν, διατηρεί τον έλεγχο της κατάστασης και διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα, προτάσσοντας άλλα μέτωπα, όπως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι μεταρρυθμίσεις. Εν ολίγοις, η κυβέρνηση και ο Μητσοτάκης δεν... πτοούνται και συνεχίζουν κανονικά την παραγωγή έργου, ώστε μέχρι τις εκλογές να έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα μη αμφισβήτησης ως προς την ικανότητα διαχείρισης των πραγμάτων.
Γιατί το «κυνήγι» του αδύναμου κρίκου από την αντιπολίτευση μπορεί να γυρίσει σε μπούμερανγκ
Η υπόθεση Λαζαρίδη δεν αποτελεί μόνο μια ακόμη κυβερνητική «περιπέτεια», αλλά και ένα πεδίο δοκιμασίας για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία αναζητούν διέξοδο από τη δημοσκοπική στασιμότητα μέσω της ανάδειξης ηθικών και θεσμικών ζητημάτων.
• Για το ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση αυτή, υπήρξε ο “αδύναμος κρίκος” που του επιτρέπει να ασκήσει θεσμική πίεση απευθείας στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης “επένδυσε” στην ανάδειξη της αντίφασης μεταξύ του “επιτελικού κράτους των αρίστων” και της πραγματικότητας. Από δω και πέρα θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις μετρήσεις των εταιρειών δημοσκοπήσεων, καθώς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πολύ πιθανό να “τσιμπήσει” κάτι, από όλη αυτή τη... βαβούρα! Ωστόσο, είναι σχεδόν ακατόρθωτο να κεφαλαιοποήσει τη φθορά της Νέας Δημοκρατίας σε βαθμό που να απειλήσει την κυριαρχία της, καθώς η απόσταση από την πρώτη θέση παραμένει διψήφια.
Μεγάλο ζητούμενο για το κλίμα τοξικότητας αποτελεί η επίσημη ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα, ο οποίος θα μπει στη μάχη για τις εκλογές του 2027 με κύριο στόχο να κερδίσει τη... δεύτερη θέση από το ΠΑΣΟΚ! Κάπου εκεί, το κλίμα τοξικότητας θα αρχίσει να λειτουργεί υπέρ της κυβέρνησης, ενώ σταδιακά θα μετατρέπεται σε μπούμερανγκ για τους βασικούς... διώκτες της. Κι αυτό γιατί η κυβέρνηση θα μιλάει για τους πολιτικούς αντιπάλους που ασχολούνται με τη φθορά της κυβέρνησης ελλείψει αφηγήματος.
Εν ολίγοις, τα κόμματα που μπορούν να απειλήσουν τη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και ο Τσίπρας, όσο θα διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να την κερδίσουν, απλά θα περιορίζονται σε πολιτικά “γιουρούσια” μόνο και μόνο για να φθείρουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ωστόσο, ακόμη και αν πετύχουν τη φθορά του κυβερνώντος κόμματος, πρέπει να γνωρίζουν ότι μέσα σε ένα κλίμα τοξικότητας, απλά θα ενισχύουν την τάση του εκλογικού σώματος να προτιμήσει μικρότερα κόμματα.
Η Νέα Δημοκρατία, με βάση τα σημερινά δεδομένα θα είναι πρώτο κόμμα, ενώ το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Τσίπρα απλά θα αλληλο-φθείρονται και στο τέλος της... ημέρας, οι πολίτες θα στρέφονται σε αντισυστημικά κόμματα με το σκεπτικό ότι “είναι ίδιοι όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα”. Αυτό είναι και το μεγάλο κέρδος για τον Μητσοτάκη, ο οποίος, ακόμη και αν δεν κερδίσει την αυτοδυναμία στις εκλογές του 2027, θα είναι αυτός που θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις της επόμενης μέρας στη χώρα...
Σήμα εκλογών χωρίς… εκλογές – Τι κρύβει η χθεσινή ομιλία Μητσοτάκη στη Βουλή
Σαμαράς: Πολιτική επιστροφή ή ανακύκλωση αποτυχημένων τακτικών;
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
