Τα φύλλα πέφτουν στην αυλή,
ένα-ένα, δίχως θόρυβο.
Ο δρόμος βρέχεται από τη βροχή
και οι άνθρωποι βιάζονται να γυρίσουν σπίτι.
Στο πάρκο τα παγκάκια μένουν άδεια,
τα δέντρα γυμνώνονται σιγά.
Ένα παιδί μαζεύει φύλλα από το χώμα,
ενώ ο άνεμος τα σκορπίζει ξανά.
Στα σπίτια ανάβουν τα φώτα νωρίς.
Η μέρα μικραίνει, η νύχτα μεγαλώνει.
Το φθινόπωρο δεν υπόσχεται τίποτα·
απλώς περνά και αφήνει πίσω του
την αλήθεια μιας εποχής που τελειώνει.
@ Γιάννης Παρασκευόπουλος