Το ποίημα της Κυριακής: Της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο

Στου Αυγούστου το γλυκό το δείλι,

σαν μοσχοβολά το γιασεμί,

η Παναγιά σκύβει στο καντήλι

κι αγκαλιάζει κάθε προσευχή.

Στις εκκλησιές χτυπούν οι καμπάνες,

φως διαχέει τον ουρανό 

κι οι άνθρωποι, με δάκρυα και ελπίδες,

ζητούν απ’ τη Μάνα έναν λυτρωμό.

Παναγιά μου, σκέπη των ανθρώπων,

στους πονεμένους δώσε παρηγοριά,

κράτα μακριά τον φόβο και τον πόνο

και γέμισε τις ψυχές με αγάπη και χαρά.

Κι όταν ο Δεκαπενταύγουστος τελειώσει

και σβήσουν τα κεριά σιγά-σιγά,

ας μείνει η χάρη σου να μας ενώσει

και να φωτίζει πάντα την καρδιά.

Παναγιά μου, Μάνα αγαπημένη,

στον κάθε δρόμο γίνε οδηγός·

κι ας είναι η ζωή μας ευλογημένη

με πίστη, ελπίδα, αγάπη και φως.

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις