To ποίημα της Κυριακής: Η αγάπη όπως μένει

Δεν είναι πια φωτιά —

είναι μια στάχτη που θερμαίνει το χέρι,

όταν φυσάς να μην σβήσει.

Κάποτε έμοιαζε με υπόσχεση,

τώρα είναι μια σιωπή που γνωρίζεις καλά.

Μπαίνει ανάμεσα στις λέξεις,

κρατάει το βλέμμα να μη φύγει.

Δεν ζητά τίποτα.

Μόνο να την αφήσεις να υπάρχει,

όπως αφήνεις μια παλιά φωτογραφία

σε συρτάρι που ανοίγεις σπάνια,

μα δεν πετάς ποτέ.

Κι όταν μια μέρα, χωρίς λόγο,

θυμηθείς να της χαμογελάσεις,

θα καταλάβεις πως δεν πέρασε·

απλώς έμαθε να ζει

μέσα σου, σιωπηλά,

χωρίς να χρειάζεται φως

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος

 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις