Χρειάζεται να μαδήσει κανείς μια μαργαρίτα, για να μάθει αν τελικά θα υπάρξει συμφωνία για κατάπαυση του πυρός στην Μέση Ανατολή, μιας και όλα εξαρτώνται από τα κέφια του Τραμπ, άλλα και από τις δυνατότητες για σορτάρισμα των ‘ημετέρων’.
Του Τάσου Παπαδόπουλου
Τζόγος έχει γίνει στις μέρες μας και ο πόλεμος. Όμως, κατά το πρότυπο Πούτιν, ο μέγας σερίφης τον ονόμασε ειδική στρατιωτική επιχείρηση. Έτσι την σκαπουλάρει και παρακάμπτει το Κογκρέσο, του οποίου την έγκριση όφειλε να πάρει για την κήρυξη πολέμου.
Παίζουν με τις λέξεις οι ισχυροί του πλανήτη. Εξάλλου δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Συνομιλούν μόνο με την ιστορία. Γι αυτό και ο Πούτιν μετά από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου εξακολουθεί να ονομάζει την εισβολή του στην Ουκρανία, ειδική στρατιωτική επιχείρηση.
Όσο για τον ΟΗΕ, αυτόν κατάφεραν να ξεδοντιάσουν με τα veto τους, τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και να τον μετατρέψουν σε ένα πανάκριβο όργανο, που ουδέν πράττει επί της ουσίας. Κατά καιρούς μόνο εκδίδει ψηφίσματα, που οι αναφερόμενοι σε αυτά, τα γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, στην ενδοχώρα έχουμε συνέδρια κομμάτων της αντιπολίτευσης και πολλές κουβέντες κενές περιεχομένου. Το κυριότερο είναι, ότι οι μικροί γίνονται μικρότεροι με τις διασπάσεις τους, κι όπως όλα δείχνουν, στο τέλος θα διασπαστούν και με τον…εαυτό τους.
Συνέδρια βεβαίως δεν κάνουν οι προσωπικές κομματικές εταιρίες, που ένας είναι ο αρχηγός και πίσω οι ακόλουθοι του. Τέτοιες καρικατούρες υπάρχουν τόσο στα δεξιά, όσο και στα αριστερά της ΝΔ. Από την στιγμή που επιβιώνουν την ύπαρξη τους δημοσκοπήσεις δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.
Οι παρατρεχάμενοι ποτέ δεν θα λείψουν, ως συμπληρώματα του λαμπερού αστέρα, που κατακεραυνώνει αντιπάλους, κάτι που κάνει ο κάθε απατεώνας, που πασπαλίζει μιαν αλήθεια με μπόλικο ψέμα. Κολπάκια που τα γνωρίζουν πολύ καλά όλοι οι παπατζήδες. Ποντάρουν στους αφελείς, που δίνουν τα χρυσαφικά τους στον κάθε απατεώνα, που τους πείθει με το κόλπο της διαρροής του ηλεκτρικού ρεύματος.
Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, οι εκ δεξιών ή εξ αριστερών αντιπολιτευόμενοι, παίζουν με τις ατάκες, που πλασάρουν στα διψασμένα για κουτσομπολιό κανάλια, αλλά και αμάσητες στις κάθε λογής και μορφής πλατφόρμες, που η σαχλαμάρα αποτελεί την βασική τροφή τους.
Όμως για να μην βλέπει κανείς μονομερώς τα τεκταινόμενα, θα πρέπει αφού επισημάνουμε τις δεξιοτεχνικές κινήσεις της κυβέρνησης, τόσο στην εξωτερική πολιτική, όσο και στην ασφάλεια της χώρας, που οι μικρόψυχοι της αντιπολίτευσης δεν είδαν και δεν άκουσαν.
Θα είναι χρήσιμο να δούμε και τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό μέτωπο. Από το σκάνδαλο των υποκλοπών, έως και αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ουδείς μας πληροφόρησε γιατί κρίθηκε σκόπιμο να γίνει παρακολούθηση υπουργών ανώτατων στρατιωτικών, μιας και τα πρόσωπα αυτά ήταν επιλογές του ίδιου του πρωθυπουργού.
Αλλά και στο έτερον σκάνδαλο, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ πως και γιατί για αρκετά χρόνια κάποιοι αετονύχηδες υπεξαιρούσαν χρήματα, από τους πραγματικούς αγρότες, προκειμένου να γίνουν Πόρσε, για πρόσωπα, που ήταν άμεσα συνδεδεμένα με την κυβέρνηση.
Αλλά και στο τρίτο θέμα αυτό της τραγωδίας των Τεμπών, η κυβέρνηση ελέγχεται για μια σειρά λαθών και το κυριότερο της κακής διαχείρισης ενός θέματος, για το οποίο έχει ευαισθητοποιηθεί και προστρέξει ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης.
Γιατί δεν κατάφερε να απομονώσει τους κάθε λογής σπεκουλαδόρους και όσους χρησιμοποιούν το δράμα που ζουν οι συγγενείς των ανθρώπων που χάθηκαν, για πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη.
Στο πολυπληθές κυβερνητικό σχήμα, συναντά κανείς κάθε λογής φρούτα. Από τους πολύ καλούς αποτελεσματικούς και καταρτισμένους για το αντικείμενό τους, μέχρι τους εξαφανισμένους, που διάγουν στο κυβερνητικό σχήμα ως λάθρα βιώσαντες. Ο συρφετός που απαρτίζει το υπουργικό συμβούλιο, εμποδίζει τους έχοντες την ευθύνη, να ξεχωρίσουν την ήρα από το στάχυ.
Το να ζητήσει κάποιος πολίτης σοβαρότητα, αλλά και υπευθυνότητα, από το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, είναι απλώς ένα ευχολόγιο, που ουδείς εκ των υπευθύνων θα λάβει υπόψη του.
Το να αλλάξουν κάποια πράγματα, προκειμένου να περιοριστούν τα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα που πλήττουν καίρια τους θεσμούς, είναι το ουσιαστικότερο, όπως περιορισμός παντού. Από τα πρόσωπα του υπουργικού συμβουλίου, μέχρι τις θητείες, όλων όσων εκλέγονται. Από τον δήμαρχο και τον περιφερειάρχη, μέχρι τον βουλευτή και τον υπουργό.
Θεσμικά και ουσίας είναι τα προβλήματα και όχι αν θα κάνει μια επταετή θητεία ο ΠτΔ. Αν δεν λυθούν αυτά, η δημοκρατία δυτικού τύπου, που θεωρείται ως η πιο εξελιγμένη, θα διολισθαίνει και θα εκφυλίζεται στην πορεία του χρόνου.
Κι αυτό θα σημάνει σε σύντομο χρόνο, την κατάλυση των δημοκρατικών κοινωνιών, όπως τις βιώνουμε. Γιατί και στις αυταρχικές χώρες γίνονται εκλογές. Το θέμα είναι με ποιους όρους συγκροτούνται τα κοινοβούλια και ποιος ο ρόλος της αντιπολίτευσης. Και αυτά δεν είναι ψιλά γράμματα…
Υπάρχει ακόμα η Ατλαντική Συμμαχία;
Χτυπήματα στο Κατάρ και η Ελλάδα
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
