To ποίημα της Κυριακής: Σιωπηλές Φλόγες
Τα δάχτυλά σου, χαράγματα φωτός στο δέρμα μου που διψάει. Ανάμεσα σε ανάσες που σβήνουν και βλέμματα που δεν χρειάζονται λέξεις, υφαίνεται η στιγμ...
Το ποίημα της Κυριακής: Η αγάπη είναι ένα ρολόι που στάζει
Η αγάπη είναι ένα ρολόι που στάζει, οι δείκτες του λιώνουν σε υγρά φεγγάρια. Κάθε χτύπος του χάνεται σε έναν καθρέφτη, κι εγώ περπατώ σε μια λίμνη ...
Το ποίημα της Κυριακής: Λάρισα
Λάρισα, πόλη του κάμπου πλατιά, με του Πηνειού τα νερά να κυλάνε γλυκά. Γη τόσο εύφορη, γεμάτη με ζωή, στα σπλάχνα σου κρύβεις κάθε εποχή. Το φρ...
Το ποίημα της Κυριακής: Αναζητώ τους λογικούς
Που' να ναι άραγε οι σώφρονες Σε τούτη την κοινωνία; Μέσα σε νωπά στιβαρά κάγκελα; 'Η στους δρόμους της σαθρής καθημερινής ζωής Της άδειας...
Το ποίημα της Κυριακής: Αγάπη μου
Στη σιωπή του δειλινού, σου μιλώ χωρίς λέξεις, αγγίζοντας τα σύνορα του χρόνου. Είσαι το φως που διαπερνά τα σύννεφα, η ανάσα που ξυπνά τις ν...
Είμαι ένα κύμα σπασμένο
Στη σιωπή της νύχτας, τα χέρια σου μοιάζουν να κρατούν το άπειρο. Οι ανάσες μας μπερδεύονται, σαν άνεμος που βρίσκει το λιμάνι του. Μια φλόγα αν...
Χριστούγεννα νύχτα γιορτινή
Χριστούγεννα, νύχτα γιορτινή, η αγάπη λάμπει στη γη. Αστέρι φέγγει στον ουρανό, φέρνει μήνυμα ζεστό. Τα δέντρα στολίδια φορούν, και οι καρδιές ...
Το ποίημα της Κυριακής: Το ξύπνημα της ζωής
Η φύση γονατίζει στο ψύχος του χειμώνα, τα δέντρα στέκουν γυμνά, δίχως φύλλων κορώνα. Το χώμα παγώνει, η πνοή του βουβαίνεται, ο άνεμος θρηνεί, κι ...
To ποίημα της Κυριακής: Ο Χειμώνας
Ο Χειμώνας, ένας μάγος με παλτό από κρύσταλλα, ξετυλίγει νύχτες με χρώματα της σιωπής. Ο ουρανός, καθρέφτης από γυαλί που ραγίζει, ψιθυρίζει στα κλ...
To ποίημα της Κυριακής: Στο πατρικό σπίτι
στο σπίτι που μεγάλωσα στο πατρικό μου σπίτι γύρισα και χαλάρωσα αλητικο σπουργίτι άσχημο κι αν ερθεί αυτή η θαλπωρή πουθενά δεν θα βρεθεί θα ε...
Το σουρεαλιστικό ποίημα της Κυριακής: Τρέχοντας πίσω από το χρόνο
Στον ύπνο του καθρέφτη, τα μάτια μου στάζουν αστέρια, μια θάλασσα από σκιές ανασαίνει στα βάθη του εαυτού μου. Στον κήπο των άχρονων ονείρων, λ...
Το ποίημα της Κυριακής: Χάνεσαι
Βυθισμένη στ' ατέρμονα σκοτάδια Θλιβερών σκέψεων Χάνεσαι Αναπολώντας στιγμές εποχές Που πέρασαν ανεπιστρεπτί Χάνεσαι Παραμένοντας σε ένα παρελθό...