Το ποίημα της Κυριακής: Φθινοπωρινό
Στα φύλλα γράφει ο άνεμος παλιές, ξεχασμένες ιστορίες, κι ο ουρανός χαμηλώνει πάνω απ’ τις άδειες πλατείες. Μια βροχή χτυπά τα τζάμια...
Στα φύλλα γράφει ο άνεμος παλιές, ξεχασμένες ιστορίες, κι ο ουρανός χαμηλώνει πάνω απ’ τις άδειες πλατείες. Μια βροχή χτυπά τα τζάμια...
Τα φύλλα πέφτουν στην αυλή, ένα-ένα, δίχως θόρυβο. Ο δρόμος βρέχεται από τη βροχή και οι άνθρωποι βιάζονται να γυρίσουν σπίτι. Στο πάρκο τα παγκάκ...
Αντίο, Αύγουστε, με τα βράδια σου τα ζεστά, με θάλασσες που κράτησαν τον ήλιο στην καρδιά. Φεύγεις σιγά, σαν όνειρο, με άμμο στα παπούτσια, α...
Ο ήλιος στέκει αλύγιστος, σαν πυρωμένο νόμισμα στον ουρανό, κι η πόλη ανασαίνει δύσκολα κάτω απ’ το βάρος της ζέστης. Οι δρόμοι λιώνουν στη σιωπ...
Στου Αυγούστου το γλυκό το δείλι, σαν μοσχοβολά το γιασεμί, η Παναγιά σκύβει στο καντήλι κι αγκαλιάζει κάθε προσευχή. Στις εκκλησιές χτυπούν οι ...
Αύγουστε, μήνα του κρασιού, του ήλιου και τ’ αλωνιού, με τα σταφύλια σου βαριά και τη γιορτή σ'όλα τα χωριά Οι πλατείες φωταγωγημένες παντού μ...
Στα άσπρα ξωκλήσια ανάβει το καντήλι, μοσχοβολούν βασιλικός κι αγιασμός· γυναίκες ψάλλουν με φωνή γλυκιά, σαν να τις οδηγεί ο ίδιος ο ουρανός. ...
Στης πίστης το γλυκό φως ανθίζει η ελπίδα, κι η καρδιά βρίσκει γαλήνη σε κάθε προσευχή. Αγία Παρασκευή, με βλέμμα γεμάτο αγάπη, φωτίζεις τον δρόμο ...
Στων ελληνικών νησιών την αγκαλιά γεννιέται το φως, κι ο ήλιος γράφει πάνω στο κύμα ιστορίες δίχως τέλος. Το λευκό των σπιτιών φιλά το γαλάζιο του ο...
Ο Ιούλης ήρθε ξυπόλυτος με στάχυ στο χρυσό του χέρι, κι άναψε ο ήλιος στις κορφές του τόπου το θερισμένο αστέρι. Με δρεπανιές και με τραγούδια ...
Μαύρο σκοτάδι σκέπασε τη γη, κι έγινε ο ήλιος άφωνη κραυγή. Ο Εγκέλαδος με μανία φοβερή, σκόρπισε δάκρυ, θάνατο, σιωπή. Ράγισαν σπίτια, ράγισαν ...
Σήμερα το πρωί ένα κουτάλι εξελέγη δήμαρχος της κουζίνας. Τα ποτήρια χειροκρότησαν με τα διάφανα χέρια τους κι ένας βραστήρας άρχισε να σφυρίζει τον ε...